Austria dołącza do Niemiec, Holandii, Danii i Grecji, aby przyspieszyć rozwój morskiej sieci „Return Hub”

Austriacki minister spraw wewnętrznych Gerhard Karner podczas spotkania ministrów ds. wewnętrznych UE 5 marca w Brukseli przedstawił wspólną mapę drogową z Niemcami, Holandią, Danią i Grecją dotyczącą utworzenia „centrów powrotu” dla migrantów w krajach trzecich poza Unią Europejską. Pięć rządów zobowiązało się do wytypowania państw goszczących, opracowania ram prawnych oraz mechanizmów finansowania w ciągu najbliższych trzech miesięcy, a pierwsze pilotażowe placówki mają zostać otwarte przed wejściem w życie Paktu UE w sprawie migracji i azylu w czerwcu 2026 roku. Centra powrotu mają służyć przetrzymywaniu migrantów, którzy wyczerpali wszystkie środki prawne w UE, podczas gdy organizowane jest ich wydalenie. Zwolennicy podkreślają, że rozpatrywanie ostatecznych odwołań i organizacja podróży z bezpiecznych miejsc tranzytowych skróci czas nielegalnego pobytu i odciąży krajowe systemy przyjmowania. Karner zaznaczył, że infrastruktura azylowa Austrii „od dawna przekroczyła swoje możliwości” i że procedury zewnętrzne są „jedynym realistycznym sposobem na odzyskanie kontroli nad nielegalnymi przepływami”. Organizacje praw człowieka natychmiast skrytykowały ten pomysł, ostrzegając, że outsourcing detencji może naruszać Europejską Konwencję Praw Człowieka. Pięć państw podkreśla, że każdy kraj partnerski musi przestrzegać „międzynarodowych standardów”, ale nie wyklucza porozumień z krajami Afryki Północnej czy Bałkanów, gdzie nadzór jest słabszy. Komisja Europejska, która będzie musiała zatwierdzić te umowy, na razie reaguje ostrożnie, domagając się szczegółowych ocen skutków. Dla międzynarodowych pracodawców inicjatywa może oznaczać zaostrzenie procedur wydalania pracowników, którzy przekroczą dozwolony czas pobytu w celach służbowych lub na zlecenie. Menedżerowie ds. mobilności powinni spodziewać się bardziej rygorystycznego monitoringu wyjazdów oraz potencjalnie szybszego nakładania zakazów wjazdu po uruchomieniu centrów. Firmy przenoszące pracowników do Austrii mogą również napotkać dodatkową kontrolę, jeśli nowe placówki odciążą krajowe służby i pozwolą im skupić się na egzekwowaniu przepisów prawa pracy. Praktyczne wskazówki to m.in. audyt terminów ważności wiz pracowniczych, zaostrzenie śledzenia dokumentów oraz przygotowanie planów awaryjnych dla członków rodzin, których status zależy od głównego pracownika.