Austria toruje drogę do umowy o deportacjach z Uzbekistanem

Rada Ministrów Austrii zatwierdziła szeroko zakrojoną Umowę o Mobilności z Uzbekistanem, która zostanie podpisana w Taszkencie 7 maja. Porozumienie, promowane przez ministra spraw wewnętrznych Gerharda Karnera oraz minister spraw zagranicznych Beate Meinl-Reisinger, ma na celu przyspieszenie i usprawnienie przymusowych deportacji, umożliwiając austriackim władzom wykorzystanie Uzbekistanu jako węzła tranzytowego dla lotów czarterowych przewożących odrzuconych wnioskodawców azylu – przede wszystkim Afgańczyków i Syryjczyków – z powrotem do ich krajów pochodzenia. W ramach umowy Wiedeń i Taszkent zacieśnią także współpracę w zakresie zarządzania granicami, wykrywania fałszerstw dokumentów oraz rozbijania sieci przemytniczych. Według informacji rządowych, uzbeccy oficerowie łącznikowi zostaną włączeni do austriackiej Policji Federalnej, aby przyspieszyć kontrole tożsamości, podczas gdy austriaccy eksperci pomogą szkolić uzbeckich strażników granicznych w technikach rejestracji biometrycznej. Porozumienie jest wzorowane na podobnych „partnerstwach migracyjnych”, które Austria zawarła już z Serbią i Marokiem, i wpisuje się w nowy Pakt UE dotyczący Migracji i Azylu, który wyraźnie zachęca do dwustronnych porozumień o powrotach z krajami trzecimi. Doradcy ds. imigracji pracowniczej wskazują, że najpilniejszym skutkiem dla pracodawców będzie większa przewidywalność w sytuacjach utraty statusu ochronnego przez pracowników: zamiast tkwić w niepewności, osoby z negatywną decyzją będą teraz częściej usuwane w ciągu kilku tygodni. Międzynarodowe korporacje zatrudniające uchodźców zatem przeglądają swoje polityki HR, aby zapewnić, że sponsoring zezwoleń na pracę i planowanie mobilności wewnętrznej nie będą opierać się na statusie tolerowanego pobytu. Organizacje praw człowieka krytykują umowę za przerzucanie odpowiedzialności na kraj o wątpliwym stanie praw człowieka. Rząd odpowiada, że porozumienie zawiera także zapisy dotyczące „legalnych ścieżek”, w tym programy pilotażowe dla uzbeckich absolwentów i wykwalifikowanych techników, którzy będą mogli podejmować krótkoterminowe zlecenia w Austrii. Szczegóły dotyczące kwot i procedur aplikacyjnych mają zostać opublikowane latem 2026 roku. Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej kluczowy wniosek jest jasny: operacje deportacyjne przyspieszą, ale równocześnie mogą otworzyć się nowe kanały pozyskiwania talentów, gdy polityczne zainteresowanie przesunie się z egzekwowania prawa na współpracę gospodarczą.