Oostenrijk effent de weg voor uitzettingsakkoord met Oezbekistan

De Oostenrijkse ministerraad heeft groen licht gegeven voor een omvangrijk Mobiliteitsakkoord met Oezbekistan, dat op 7 mei in Tasjkent wordt ondertekend. Het akkoord, gesteund door minister van Binnenlandse Zaken Gerhard Karner en minister van Buitenlandse Zaken Beate Meinl-Reisinger, heeft als doel gedwongen terugkeer sneller en betrouwbaarder te maken. Oostenrijkse autoriteiten mogen Oezbekistan gebruiken als transitpunt voor chartervluchten die afgewezen asielzoekers – vooral Afghanen en Syriërs – terugbrengen naar hun land van herkomst.

Daarnaast zullen Wenen en Tasjkent nauwer samenwerken op het gebied van grensbeheer, het opsporen van documentvervalsing en het ontmantelen van smokkelnetwerken. Volgens overheidsbronnen worden Oezbeekse liaisonofficieren geïntegreerd bij de Oostenrijkse federale politie om identiteitscontroles te versnellen, terwijl Oostenrijkse experts Oezbeekse grenswachten trainen in biometrische registratie.



Het akkoord sluit aan bij soortgelijke “migratiepartnerschappen” die Oostenrijk al heeft gesloten met Servië en Marokko, en past binnen het nieuwe EU-migratie- en asielpact, dat bilaterale terugkeerafspraken met derde landen expliciet stimuleert. Adviseurs op het gebied van arbeidsmigratie verwachten dat werkgevers vooral profiteren van meer voorspelbaarheid wanneer medewerkers hun beschermde status verliezen: in plaats van in onzekerheid te blijven, worden negatieve beslissingen nu waarschijnlijk binnen enkele weken uitgevoerd. Multinationals die personeel uit vluchtelingengroepen aannemen, herzien daarom hun HR-beleid om ervoor te zorgen dat werkvergunningen en interne mobiliteitsplannen niet afhankelijk zijn van een gedoogstatus.

Mensenrechtenorganisaties bekritiseren het akkoord omdat het verantwoordelijkheid afschuift naar een land met een twijfelachtige mensenrechtenstatus. De regering benadrukt echter dat het akkoord ook “legale migratieroutes” bevat, waaronder pilotprogramma’s voor Oezbeekse afgestudeerden en vakbekwame technici om kortdurende opdrachten in Oostenrijk te vervullen. Details over quota en aanvraagprocedures worden naar verwachting in de zomer van 2026 bekendgemaakt.

Voor mobiliteitsmanagers binnen bedrijven is de belangrijkste conclusie helder: uitzettingen zullen versnellen, maar tegelijkertijd kunnen er nieuwe talentkanalen ontstaan zodra de politieke focus verschuift van handhaving naar economische samenwerking.