Hiszpania zwleka z wdrożeniem unijnego Paktu Migracyjnego i Azylowego mimo startu 12 czerwca

Długo oczekiwany Pakt UE w sprawie Migracji i Azylu wszedł formalnie w życie 12 czerwca, zaostrzając procedury na granicach zewnętrznych i przyspieszając deportacje migrantów, którym odmówiono ochrony. Jednak Hiszpania – jedno z głównych punktów wejścia do Unii – nie dostosowała swojej ustawy o cudzoziemcach z 2009 roku, co pozostawia kilka kluczowych przepisów w prawnej niepewności. Zgodnie z nowymi zasadami państwa członkowskie mogą zatrzymywać odrzuconych wnioskodawców azylu nawet do 24 miesięcy, wprowadzać przyspieszone procedury azylowe na granicach oraz tworzyć ośrodki przetwarzania poza granicami kraju. Ponieważ przepisy UE mają bezpośrednie zastosowanie, niektóre elementy paktu obowiązują już Hiszpanię, ale inne wymagają krajowych aktów prawnych. Przedstawiciele ministerstwa spraw wewnętrznych zapowiadają, że projekt reformy trafi do parlamentu „po przerwie letniej”, jednak Bruksela może wszcząć postępowanie w sprawie naruszenia prawa, jeśli opóźnienia się utrzymają. Reakcje polityczne są podzielone. Konserwatywne partie opozycyjne oskarżają premiera Pedro Sáncheza o „ideologiczną blokadę”, która zagraża bezpieczeństwu granic, podczas gdy organizacje broniące praw migrantów twierdzą, że sam pakt zagraża podstawowym prawom i chwalą ostrożność rządu. Dla pracodawców przenoszących pracowników do Hiszpanii niepewność oznacza, że decyzje wizowe i azylowe mogą przez kilka miesięcy podlegać dotychczasowym terminom, ale po aktualizacji prawa mogą nastąpić nagłe zmiany polityki. Firmy powinny śledzić projekty ustaw i mieć przygotowane plany awaryjne dla pracowników oczekujących na status rezydenta – zwłaszcza w przypadkach humanitarnych, które mogą podlegać surowszym zasadom zatrzymań po pełnym dostosowaniu Hiszpanii do ram UE.