Berno i Rzym ponownie rozpatrzą umowę podatkową dotyczącą „frontaliers” w odpowiedzi na apele o usprawnienie ruchu dojeżdżających

Federalny Departament Finansów ogłosił 18 czerwca, że minister finansów Karin Keller-Sutter spotka się pod koniec miesiąca w Rzymie ze swoim włoskim odpowiednikiem Giancarlo Giorettim, aby omówić realizację porozumienia dotyczącego pracowników transgranicznych z 2020 roku. Umowa, która zmodernizowała system podatkowy z 1974 roku, wprowadziła stopniowe przejście od opodatkowania u źródła w Szwajcarii do opodatkowania według miejsca zamieszkania we Włoszech dla około 90 000 codziennych dojeżdżających z Lombardii i Piemontu. Po czterech latach firmy po obu stronach granicy skarżą się na złożoność rozliczeń płacowych, problemy z podwójnym poborem podatku oraz opóźnienia w uznawaniu włoskich odliczeń podatku dochodowego. Władze kantonów Ticino i Gryzonia ostrzegają również, że rozbieżności w obliczeniach składek na ubezpieczenia społeczne utrudniają zatrudnianie specjalistów do projektów MedTech i centrów danych. Dokumenty robocze, do których dotarły organizacje branżowe, wskazują, że Berno zaproponuje wspólny elektroniczny certyfikat miejsca zamieszkania oraz jednolity portal do wstępnej weryfikacji numerów podatkowych przed podpisaniem umów o pracę — co skróci czas wdrożenia z sześciu tygodni do dziesięciu dni. Włochy prawdopodobnie będą dążyć do wyjaśnienia kwestii związanych z nadchodzącą reformą szwajcarskich ulg podatkowych dla ekspatriantów, obawiając się zakłóceń konkurencji. Ministrowie omówią także trwające spory dotyczące pracy zdalnej: podczas pandemii oba kraje zawarły tymczasowe porozumienie pozwalające na do 40% pracy zdalnej bez zmiany jurysdykcji podatkowej. Wiele międzynarodowych firm chce, aby to rozwiązanie stało się trwałe, by przyciągnąć talenty do pracy hybrydowej, jednak Rzym domaga się bardziej rygorystycznego nadzoru. Komunikat z postępów ma zostać opublikowany do połowy lipca. Doradcy ds. mobilności powinni przygotować analizy scenariuszy: ewentualne przejście do cyfrowej wymiany danych płacowych w czasie rzeczywistym może wymagać modernizacji systemów, natomiast brak porozumienia może skłonić Włochy do domagania się zaległych podatków od pracodawców.