Wyspy Kanaryjskie ostrzegają przed nową falą migrantów, apelują o szybką reakcję rządu

Podczas przyjęcia z okazji Fiesta Nacional w Madrycie, prezydent Wysp Kanaryjskich Fernando Clavijo zaalarmował o nowym wzroście liczby przybyć łodzi z Atlantyku: od 1 września przybyło ponad 3 800 osób. Regionalny lider skrytykował, co nazwał „brakiem reakcji” rządu centralnego, i ostrzegł, że nowy Pakt UE dotyczący Migracji i Azylu może utrwalić „efekt zatrzymania” w regionach przygranicznych, takich jak Wyspy Kanaryjskie. Archipelag od dawna stanowi punkt wejścia dla migrantów z Afryki Zachodniej próbujących dotrzeć do Europy kontynentalnej. W 2024 roku odnotowano tam 47 000 przybyć – liczby, które przeciążyły ośrodki recepcyjne i wymusiły zajęcie hoteli. Clavijo obawia się, że rok 2026 może pobić ten rekord, jeśli warunki pogodowe nadal będą sprzyjać niebezpiecznej trasie przez Atlantyk. Dla firm działających na Teneryfie, Gran Canarii i Fuerteventurze presja humanitarna przekłada się na konkretne wyzwania: priorytety Straży Przybrzeżnej mogą opóźniać promy między wyspami, a przekierowanie policji do obsługi migrantów może spowolnić kolejki do kontroli paszportowej w newralgicznych punktach turystycznych. Pracodawcy powinni informować podróżujących pracowników o możliwych kontrolach dokumentów podczas lotów i przepraw promowych między wyspami, zwłaszcza osoby spoza UE, które mogą być proszone o okazanie dowodu dalszej podróży. Clavijo zasugerował także, że logistyka deportacji może przeciążyć ograniczoną przepustowość lotów na wyspach, co pośrednio wpłynie na czartery wakacyjne i miejsca na transport towarów. Wezwał Madryt do uruchomienia mechanizmu solidarnej redystrybucji przewidzianego w pakcie UE oraz do finansowania dodatkowej infrastruktury recepcyjnej, zanim zimowe morza utrudnią akcje ratunkowe. W obliczu ograniczenia praw wyborczych Hiszpanów mieszkających za granicą przez Sąd Najwyższy oraz wciąż nierozwiązanej kryzysowej sytuacji w Ceucie, migracja pozostaje kluczowym tematem w hiszpańskiej polityce wewnętrznej – środowiskiem, które menedżerowie ds. mobilności muszą uważnie obserwować pod kątem nagłych zmian w polityce.