Immigratie, Vluchtelingen en Burgerschap Canada (IRCC) publiceerde op 25 november 2025 de langverwachte verdeling van het nationale studievisumplafond voor 2026. In de aankondiging bevestigt Ottawa dat het volgend jaar niet meer dan 408.000 studievisa zal uitgeven—7% minder dan het plafond van 2025 en 16% minder dan het streefgetal van 2024—om zo het aantal tijdelijke bewoners in Canada tegen 2027 onder de 5% van de totale bevolking te brengen.
Voor het eerst stelde IRCC subdoelstellingen per doelgroep vast: 49.000 visa voor master- en PhD-studenten aan publieke instellingen (die vrijgesteld zijn van provinciale attestatiebrieven), 115.000 voor leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs (K-12), 64.000 voor andere vrijgestelde groepen en 180.000 voor aanvragers die een provinciale/territoriale attestatiebrief moeten overleggen. Ontario krijgt het grootste aandeel van de plaatsen waarvoor zo’n attestatie vereist is (70.074), gevolgd door Quebec (39.474) en British Columbia (24.786). Ook ontvangen provincies grotere “aanvraagquota” — in totaal 309.670 landelijk — om rekening te houden met verwachte afwijzingen.
![IRCC maakt limiet voor studievisa 2026 en provinciale verdelingen bekend]()
De aankondiging brengt duidelijkheid voor hogeronderwijsinstellingen die zich haasten om de instroom voor 2026 te plannen, en voor corporate mobiliteitsteams die afhankelijk zijn van Canadees afgestudeerd talent. Master- en doctoraatsstudenten — vaak doorstromend naar onderzoeks- en ontwikkelingsfuncties — profiteren van een gestroomlijnd proces zonder de nieuwe bureaucratie rond attestatiebrieven. Daarentegen krijgen hogescholen die sterk leunen op grote aantallen bachelorstudenten te maken met strengere quota en zullen zij mogelijk hun wervingsmarkten moeten diversifiëren of zich meer op binnenlandse studenten richten.
Werkgevers die het Post-Graduation Work Permit Program (PGWP) gebruiken om instroom van junior talent te waarborgen, moeten rekening houden met kleinere kandidatenpools. HR-afdelingen wordt aangeraden hun personeelsplanningscycli af te stemmen op de gepubliceerde provinciale plafonds en alternatieve routes te verkennen, zoals het Global Talent Stream of het International Experience Canada-programma.
IRCC presenteert het plafond als een “voorzichtige, verantwoorde” maatregel om de duurzaamheid van het immigratiesysteem van Canada te herstellen, terwijl het land zijn aantrekkingskracht op toptalent behoudt. Het departement zal het plafond jaarlijks herzien en staat open voor aanpassingen als de druk op de arbeidsmarkt of de woningmarkt afneemt.
Voor het eerst stelde IRCC subdoelstellingen per doelgroep vast: 49.000 visa voor master- en PhD-studenten aan publieke instellingen (die vrijgesteld zijn van provinciale attestatiebrieven), 115.000 voor leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs (K-12), 64.000 voor andere vrijgestelde groepen en 180.000 voor aanvragers die een provinciale/territoriale attestatiebrief moeten overleggen. Ontario krijgt het grootste aandeel van de plaatsen waarvoor zo’n attestatie vereist is (70.074), gevolgd door Quebec (39.474) en British Columbia (24.786). Ook ontvangen provincies grotere “aanvraagquota” — in totaal 309.670 landelijk — om rekening te houden met verwachte afwijzingen.
De aankondiging brengt duidelijkheid voor hogeronderwijsinstellingen die zich haasten om de instroom voor 2026 te plannen, en voor corporate mobiliteitsteams die afhankelijk zijn van Canadees afgestudeerd talent. Master- en doctoraatsstudenten — vaak doorstromend naar onderzoeks- en ontwikkelingsfuncties — profiteren van een gestroomlijnd proces zonder de nieuwe bureaucratie rond attestatiebrieven. Daarentegen krijgen hogescholen die sterk leunen op grote aantallen bachelorstudenten te maken met strengere quota en zullen zij mogelijk hun wervingsmarkten moeten diversifiëren of zich meer op binnenlandse studenten richten.
Werkgevers die het Post-Graduation Work Permit Program (PGWP) gebruiken om instroom van junior talent te waarborgen, moeten rekening houden met kleinere kandidatenpools. HR-afdelingen wordt aangeraden hun personeelsplanningscycli af te stemmen op de gepubliceerde provinciale plafonds en alternatieve routes te verkennen, zoals het Global Talent Stream of het International Experience Canada-programma.
IRCC presenteert het plafond als een “voorzichtige, verantwoorde” maatregel om de duurzaamheid van het immigratiesysteem van Canada te herstellen, terwijl het land zijn aantrekkingskracht op toptalent behoudt. Het departement zal het plafond jaarlijks herzien en staat open voor aanpassingen als de druk op de arbeidsmarkt of de woningmarkt afneemt.
