Canada heeft een belangrijke stap gezet om een van de meest omstreden onderdelen van de Citizenship Act af te schaffen: de zogenaamde “tweede generatie afkapregel”. Op 21 november kreeg wetsvoorstel C-3 koninklijke goedkeuring, en Ottawa bevestigde op 23 november dat de wet in 2026 in werking zal treden.
Na invoering zal de hervorming automatisch het staatsburgerschap herstellen voor duizenden mensen – vaak aangeduid als “Verloren Canadezen” – die in het buitenland zijn geboren uit Canadese ouders die zelf ook in het buitenland zijn geboren. Daarnaast kunnen toekomstige generaties het staatsburgerschap doorgeven aan kinderen die buiten Canada worden geboren, mits de Canadese ouder vóór de geboorte of adoptie minstens 1.095 dagen in totaal in Canada heeft doorgebracht.
De druk op verandering is toegenomen sinds een uitspraak van de Ontario Superior Court in 2023 waarin de tweede generatie limiet ongrondwettelijk werd verklaard. Immigratieadvocaten, diasporaorganisaties en provinciale overheden stelden dat de regel discrimineerde tegen Canadezen die in het buitenland werken of studeren, en dat veel aanstaande ouders gedwongen werden terug te vliegen naar Canada om de status van hun kind veilig te stellen. Belangengroepen zoals de Canadian Immigration Lawyers Association en de Alliance for Lost Canadians hebben intensief gelobbyd voor de nu in C-3 verankerde ‘substantiële connectie’-test.
![Canada stemt in met wetsvoorstel C-3 om ‘tweede generatie uitsluiting’ af te schaffen en afstamming als basis voor burgerschap uit te breiden]()
De praktische gevolgen voor werkgevers en mobiliteitsmanagers zijn groot. Multinationals die Canadese medewerkers wereldwijd inzetten, hoeven niet langer rekening te houden met noodreizen naar Canada voor bevallingen. HR-teams moeten zich voorbereiden op een toestroom van vragen over het staatsburgerschap zodra de regelgeving en formulieren worden gepubliceerd – waarschijnlijk halverwege 2026 – en mogelijk hun global mobility-beleid aanpassen om de verminderde risico’s op afhankelijkheidsstatus te verwerken.
Voor internationaal mobiele gezinnen betekent de hervorming gemoedsrust: kinderen die tijdens lange uitzendingen worden geboren, krijgen dezelfde rechten als broers en zussen die in Canada zijn geboren. Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC) ontwikkelt een online pre-assessment tool waarmee Canadezen in het buitenland kunnen controleren of ze voldoen aan de nieuwe substantiële connectie-eis voordat ze een aanvraag indienen. De verwerking zal naar verwachting zes tot acht maanden duren zodra de aanvragen openstaan, en IRCC plant een publiekscampagne in beide officiële talen en in belangrijke diaspora-steden zoals Dubai, Londen en Hongkong.
Op de lange termijn verwachten demografen dat deze wijziging Canada kan helpen om talent in het buitenland te behouden en de banden met de vier miljoen sterke expatgemeenschap te versterken. De wet verandert de verblijfsvereisten voor naturalisatie niet, maar zal naar verwachting het sponsoren van in het buitenland geboren echtgenoten en afhankelijke gezinsleden van Canadezen vereenvoudigen.
Na invoering zal de hervorming automatisch het staatsburgerschap herstellen voor duizenden mensen – vaak aangeduid als “Verloren Canadezen” – die in het buitenland zijn geboren uit Canadese ouders die zelf ook in het buitenland zijn geboren. Daarnaast kunnen toekomstige generaties het staatsburgerschap doorgeven aan kinderen die buiten Canada worden geboren, mits de Canadese ouder vóór de geboorte of adoptie minstens 1.095 dagen in totaal in Canada heeft doorgebracht.
De druk op verandering is toegenomen sinds een uitspraak van de Ontario Superior Court in 2023 waarin de tweede generatie limiet ongrondwettelijk werd verklaard. Immigratieadvocaten, diasporaorganisaties en provinciale overheden stelden dat de regel discrimineerde tegen Canadezen die in het buitenland werken of studeren, en dat veel aanstaande ouders gedwongen werden terug te vliegen naar Canada om de status van hun kind veilig te stellen. Belangengroepen zoals de Canadian Immigration Lawyers Association en de Alliance for Lost Canadians hebben intensief gelobbyd voor de nu in C-3 verankerde ‘substantiële connectie’-test.
De praktische gevolgen voor werkgevers en mobiliteitsmanagers zijn groot. Multinationals die Canadese medewerkers wereldwijd inzetten, hoeven niet langer rekening te houden met noodreizen naar Canada voor bevallingen. HR-teams moeten zich voorbereiden op een toestroom van vragen over het staatsburgerschap zodra de regelgeving en formulieren worden gepubliceerd – waarschijnlijk halverwege 2026 – en mogelijk hun global mobility-beleid aanpassen om de verminderde risico’s op afhankelijkheidsstatus te verwerken.
Voor internationaal mobiele gezinnen betekent de hervorming gemoedsrust: kinderen die tijdens lange uitzendingen worden geboren, krijgen dezelfde rechten als broers en zussen die in Canada zijn geboren. Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC) ontwikkelt een online pre-assessment tool waarmee Canadezen in het buitenland kunnen controleren of ze voldoen aan de nieuwe substantiële connectie-eis voordat ze een aanvraag indienen. De verwerking zal naar verwachting zes tot acht maanden duren zodra de aanvragen openstaan, en IRCC plant een publiekscampagne in beide officiële talen en in belangrijke diaspora-steden zoals Dubai, Londen en Hongkong.
Op de lange termijn verwachten demografen dat deze wijziging Canada kan helpen om talent in het buitenland te behouden en de banden met de vier miljoen sterke expatgemeenschap te versterken. De wet verandert de verblijfsvereisten voor naturalisatie niet, maar zal naar verwachting het sponsoren van in het buitenland geboren echtgenoten en afhankelijke gezinsleden van Canadezen vereenvoudigen.
Bron: The Times of India
