Indiase media zorgden op 23 november 2025 wereldwijd voor opschudding nadat Ottawa het nieuwe Immigratieplanniveau 2026–28 presenteerde, waarin een ingrijpende herziening van Canada’s tijdelijke verblijfsprogramma’s werd bevestigd. De krantenkoppen richtten zich op de beslissing van de overheid om het aantal nieuwe studievergunningen in 2026 te beperken tot 155.000—ongeveer 50% minder dan in 2025—en sectorgerichte pilots voor permanente verblijfsvergunningen (PR) te introduceren voor 33.000 tijdelijke werknemers, waaronder H-1B-houders die vanuit de Verenigde Staten naar het noorden migreren.
Deze maatregel komt te midden van toenemende druk op huisvesting, gezondheidszorg en infrastructuur in belangrijke studentensteden zoals de Greater Toronto Area, Metro Vancouver en Halifax. Internationale studenten vormden in 2024 7,5% van de Canadese bevolking, een verdubbeling ten opzichte van vijf jaar eerder. Door de uitgifte van studievergunningen—vooral op bachelorniveau—strenger te reguleren, wil IRCC het aandeel tijdelijke bewoners onder de 5% brengen tegen 2028, terwijl het nog steeds master- en PhD-kandidaten aantrekt die de innovatie in het land stimuleren.
![Canada’s nieuwe immigratieniveausplan halveert het aantal goedkeuringen voor studievisa]()
Tegelijkertijd wil Ottawa ervaren buitenlandse werknemers die al in Canada zijn behouden. Nieuwe beroep-specifieke PR-trajecten richten zich op bouw- en landbouwmedewerkers, hoogopgeleide techprofessionals en H-1B-visumhouders die getroffen zijn door ontslagen in de VS of wachtrijen voor een green card. Succesvolle aanvragers kunnen binnen 12 maanden een versnelde PR krijgen, aldus conceptnotities die met provincies zijn gedeeld.
Voor Canadese universiteiten en hogescholen betekent de limiet een fundamentele omslag. Instellingen die hun inkomstenmodel baseerden op snel groeiende internationale inschrijvingen—vooral lagere private colleges—moeten nu hun wervingsstrategieën herzien en de naleving versterken om hun felbegeerde status als Designated Learning Institution niet te verliezen. Bedrijven moeten zich voorbereiden op een kleinere pool van coöptalent en hun stageprogramma’s hierop aanpassen.
Teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit moeten weten dat partners van studenten met een beperkte bachelorstudievergunning nog steeds in aanmerking komen voor een open werkvergunning, maar dat de verwerkingstijden en achterstanden kunnen toenemen doordat IRCC middelen herverdeelt. Bedrijven die de Post-Graduation Work Permit als talentenpijplijn gebruiken, doen er goed aan eerder contact te zoeken met veelbelovende afgestudeerden om werkgever-specifieke, LMIA-vrije vergunningen veilig te stellen of provinciale nominatieopties te overwegen.
Deze maatregel komt te midden van toenemende druk op huisvesting, gezondheidszorg en infrastructuur in belangrijke studentensteden zoals de Greater Toronto Area, Metro Vancouver en Halifax. Internationale studenten vormden in 2024 7,5% van de Canadese bevolking, een verdubbeling ten opzichte van vijf jaar eerder. Door de uitgifte van studievergunningen—vooral op bachelorniveau—strenger te reguleren, wil IRCC het aandeel tijdelijke bewoners onder de 5% brengen tegen 2028, terwijl het nog steeds master- en PhD-kandidaten aantrekt die de innovatie in het land stimuleren.
Tegelijkertijd wil Ottawa ervaren buitenlandse werknemers die al in Canada zijn behouden. Nieuwe beroep-specifieke PR-trajecten richten zich op bouw- en landbouwmedewerkers, hoogopgeleide techprofessionals en H-1B-visumhouders die getroffen zijn door ontslagen in de VS of wachtrijen voor een green card. Succesvolle aanvragers kunnen binnen 12 maanden een versnelde PR krijgen, aldus conceptnotities die met provincies zijn gedeeld.
Voor Canadese universiteiten en hogescholen betekent de limiet een fundamentele omslag. Instellingen die hun inkomstenmodel baseerden op snel groeiende internationale inschrijvingen—vooral lagere private colleges—moeten nu hun wervingsstrategieën herzien en de naleving versterken om hun felbegeerde status als Designated Learning Institution niet te verliezen. Bedrijven moeten zich voorbereiden op een kleinere pool van coöptalent en hun stageprogramma’s hierop aanpassen.
Teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit moeten weten dat partners van studenten met een beperkte bachelorstudievergunning nog steeds in aanmerking komen voor een open werkvergunning, maar dat de verwerkingstijden en achterstanden kunnen toenemen doordat IRCC middelen herverdeelt. Bedrijven die de Post-Graduation Work Permit als talentenpijplijn gebruiken, doen er goed aan eerder contact te zoeken met veelbelovende afgestudeerden om werkgever-specifieke, LMIA-vrije vergunningen veilig te stellen of provinciale nominatieopties te overwegen.
Bron: Navbharat Times
