De Zwitserse Bondsraad heeft de omzetting goedgekeurd van de gewijzigde EU-verordening (EU) 2018/1806, waardoor Bern de wettelijke middelen krijgt om sneller en om meer redenen visumvereisten opnieuw in te voeren voor onderdanen van visumvrije “derdelanden”.
Volgens de nieuwe regels daalt de drempel voor het opleggen van een schorsing op migratiegronden van een stijging van 50% naar 30% in onregelmatige verblijven of geweigerde grensovergangen; ook een sterke toename van asielaanvragen met een erkenningspercentage onder de 20% kan nu aanleiding geven tot maatregelen. Er zijn nieuwe openbare-ordecriteria toegevoegd, waaronder het “instrumentaliseren van migranten” door buitenlandse regeringen en ernstige mensenrechtenschendingen die de externe betrekkingen van de EU schaden. In dringende gevallen kan de Europese Commissie visa voor maximaal 12 maanden opnieuw invoeren via een vereenvoudigde procedure die automatisch geldt voor alle Schengenlanden, inclusief Zwitserland.
![Zwitserland voert strengere visumopschortingsmaatregelen in, in lijn met de EU]()
Voor zakenreizigers en mobiliteitsmanagers betekent dit dat de Zwitserse grensautoriteiten opnieuw op korte termijn kortverblijfsvisa (C-visa) kunnen eisen van bepaalde nationaliteiten. Bedrijven die afhankelijk zijn van visumvrij reizen voor vergaderingen, aftersales of conferenties doen er daarom goed aan EU- en Zwitserse mededelingen nauwlettend te volgen en noodplannen te maken voor klanten en personeel uit risicolanden.
De beslissing treedt in werking op 17 december 2025, waarna het Staatssecretariaat voor Migratie de Zwitserse Verordening inzake Inreis en Visumverlening (EGVO) zal aanpassen. Hoewel nog geen enkel land is aangewezen, moeten global-mobility teams rekening houden met nauwere afstemming tussen Zwitserse en EU-risicobeoordelingen – vooral bij oplopende geopolitieke spanningen of een piek in asielaanvragen.
In de praktijk betekent dit dat reizigers uit landen die hun visumvrijstelling verliezen, een aanvraag moeten indienen bij Zwitserse consulaten, biometrische gegevens en bewijs van verblijfsdoel moeten overleggen, en rekening moeten houden met een verwerkingstijd van 15 tot 30 dagen. Werkgevers dienen hogere nalevingskosten en mogelijke projectvertragingen in te calculeren. Tegelijkertijd kan dit mechanisme het Zwitserse publiek geruststellen dat visumvrije regimes “omkeerbaar” blijven, wat de politieke steun voor deelname aan Schengen op lange termijn versterkt.
Volgens de nieuwe regels daalt de drempel voor het opleggen van een schorsing op migratiegronden van een stijging van 50% naar 30% in onregelmatige verblijven of geweigerde grensovergangen; ook een sterke toename van asielaanvragen met een erkenningspercentage onder de 20% kan nu aanleiding geven tot maatregelen. Er zijn nieuwe openbare-ordecriteria toegevoegd, waaronder het “instrumentaliseren van migranten” door buitenlandse regeringen en ernstige mensenrechtenschendingen die de externe betrekkingen van de EU schaden. In dringende gevallen kan de Europese Commissie visa voor maximaal 12 maanden opnieuw invoeren via een vereenvoudigde procedure die automatisch geldt voor alle Schengenlanden, inclusief Zwitserland.
Voor zakenreizigers en mobiliteitsmanagers betekent dit dat de Zwitserse grensautoriteiten opnieuw op korte termijn kortverblijfsvisa (C-visa) kunnen eisen van bepaalde nationaliteiten. Bedrijven die afhankelijk zijn van visumvrij reizen voor vergaderingen, aftersales of conferenties doen er daarom goed aan EU- en Zwitserse mededelingen nauwlettend te volgen en noodplannen te maken voor klanten en personeel uit risicolanden.
De beslissing treedt in werking op 17 december 2025, waarna het Staatssecretariaat voor Migratie de Zwitserse Verordening inzake Inreis en Visumverlening (EGVO) zal aanpassen. Hoewel nog geen enkel land is aangewezen, moeten global-mobility teams rekening houden met nauwere afstemming tussen Zwitserse en EU-risicobeoordelingen – vooral bij oplopende geopolitieke spanningen of een piek in asielaanvragen.
In de praktijk betekent dit dat reizigers uit landen die hun visumvrijstelling verliezen, een aanvraag moeten indienen bij Zwitserse consulaten, biometrische gegevens en bewijs van verblijfsdoel moeten overleggen, en rekening moeten houden met een verwerkingstijd van 15 tot 30 dagen. Werkgevers dienen hogere nalevingskosten en mogelijke projectvertragingen in te calculeren. Tegelijkertijd kan dit mechanisme het Zwitserse publiek geruststellen dat visumvrije regimes “omkeerbaar” blijven, wat de politieke steun voor deelname aan Schengen op lange termijn versterkt.
