VK verscherpt visumbeleid voor DR Congo en sluit uitzettingsakkoorden met Angola en Namibië

De Britse regering heeft haar nieuwe "terugkeer-eerst" diplomatie opgevoerd door formeel visadiensten te beperken voor burgers van de Democratische Republiek Congo (DRC), nadat Kinshasa weigerde uitgeprocedeerde asielzoekers en buitenlandse delinquenten terug te nemen. Snelle visadiensten voor aanvragers uit de DRC zijn opgeschort en hoge Congolese functionarissen krijgen geen voorkeursbehandeling meer – een stap waar minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood voor waarschuwde, met de waarschuwing dat dit kan leiden tot een totaal visumverbod als de samenwerking niet verbetert.

Tegelijkertijd heeft Londen bilaterale terugnameovereenkomsten gesloten met Angola en Namibië, die positief reageerden op soortgelijke waarschuwingen. Deze afspraken maken het mogelijk voor Britse handhavingsteams om directe verwijderingsvluchten te charteren en de papierwerkprocedures te stroomlijnen, waardoor de gemiddelde uitzettingstermijn van maanden naar weken wordt teruggebracht. Volgens minister van Buitenlandse Zaken Yvette Cooper zijn sinds juli 2024 meer dan 50.000 immigratiedelinquenten verwijderd – een stijging van 23% ten opzichte van vorig jaar – en zijn de nieuwe overeenkomsten bedoeld om deze trend te versnellen.



Het sanctieregime is mogelijk gemaakt door wetgeving uit 2022 die ministers toestaat om toegangsdiensten te beperken of zelfs op te schorten voor landen die uitzettingen belemmeren. Tot nu toe was deze bevoegdheid niet gebruikt; het inzetten ervan tegen een groot land in Sub-Sahara Afrika is een duidelijk signaal dat de Labour-regering bereid is visa als drukmiddel in te zetten om terugkeer af te dwingen.

Voor bedrijven in het Verenigd Koninkrijk betekent dit direct administratieve gevolgen. Congolese zakenreizigers en gedetacheerden zullen langere verwerkingstijden ondervinden en mogelijk naar het buitenland moeten reizen voor biometrische gegevens, terwijl Angolese en Namibische burgers mogelijk sneller geholpen worden dankzij verbeterde samenwerking door de verwijderingspacten. Multinationals met regionale talentenpijplijnen doen er goed aan hun mobiliteitstermijnen te herzien en opdrachten anders te verdelen om risico’s te beperken.

Breder gezien onderstreept deze ontwikkeling een beleidsverschuiving naar transactionele migratiediplomatie, vergelijkbaar met Australië’s gebruik van “visumdruk” en de recente sancties onder Sectie 243(d) in de Verenigde Staten. Mobiliteitsteams kunnen verwachten dat het VK dit model in 2026 ook bij andere terughoudende landen zal toepassen.