
Italië’s begrotingswet voor 2026 wijzigt stilletjes een belangrijke procedurele regel voor kinderen die in het buitenland worden geboren uit minstens één Italiaans staatsburger als ouder. Vanaf 1 januari 2026 hebben ouders drie volle jaren – in plaats van 12 maanden – de tijd om de zogenaamde “dichiarazione di volontà” in te dienen, waarmee het kind het Italiaanse staatsburgerschap kan verkrijgen op grond van de wet (art. 4 §1-bis b, Wet 91/1992). Tegelijkertijd wordt de consulaire vergoeding van €250 afgeschaft die voorheen bij elke aanvraag werd geheven.
Achtergrond: De Italiaanse nationaliteitswet maakt onderscheid tussen automatisch verkregen staatsburgerschap jure sanguinis en staatsburgerschap dat actief moet worden aangevraagd wanneer een minderjarige in het buitenland wordt geboren. Tot nu toe misten veel gezinnen de termijn van één jaar, wat leidde tot kostbare gerechtelijke procedures. Door de termijn te verlengen naar 36 maanden sluit Italië aan bij de soepelere praktijken in Frankrijk en Spanje en wordt een bureaucratische valkuil weggenomen die jaarlijks naar schatting 4.000 gevallen trof.
Praktische gevolgen: Consulaten kunnen een toename van spontane aanvragen verwachten, omdat ouders die in 2025 een kind kregen nu plotseling recht hebben op een gratis en tijdige aanvraag. Multinationals moeten internationaal mobiel personeel informeren, aangezien deze wijziging het plannen van langdurig verblijf en werkvergunningen voor kinderen die met hun ouders naar het buitenland verhuizen, vergemakkelijkt. HR-teams dienen hun verhuischecklists aan te passen door de €250-kostenpost te verwijderen en afspraken ruim voor het verstrijken van de driejaarstermijn in te plannen, omdat de afschaffing van de vergoeding niet met terugwerkende kracht geldt.
Juridische nuance: De begrotingswet sluit expliciet terugbetalingen uit voor aanvragen die vóór 1 januari 2026 zijn ingediend en betaald, dus gezinnen die in december haastig hebben aangevraagd, kunnen de kosten niet terugvorderen. Bovendien geldt de vrijstelling niet voor andere routes naar het staatsburgerschap – zoals art. 1 §1-ter verklaringen voor afstammelingen van voorouders die het staatsburgerschap verloren – waarvoor de heffing blijft gelden.
Vooruitblik: Consulaire afdelingen moeten hun websites en formulieren bijwerken; het consulaat in Manchester heeft al een spoedige herziening van zijn “Staatsburgerschap”-pagina’s aangekondigd. Bedrijven doen er goed aan verdere uitvoeringsbesluiten te volgen die digitale indiening kunnen standaardiseren of afsprakenquota kunnen invoeren om de vraag te reguleren.
Achtergrond: De Italiaanse nationaliteitswet maakt onderscheid tussen automatisch verkregen staatsburgerschap jure sanguinis en staatsburgerschap dat actief moet worden aangevraagd wanneer een minderjarige in het buitenland wordt geboren. Tot nu toe misten veel gezinnen de termijn van één jaar, wat leidde tot kostbare gerechtelijke procedures. Door de termijn te verlengen naar 36 maanden sluit Italië aan bij de soepelere praktijken in Frankrijk en Spanje en wordt een bureaucratische valkuil weggenomen die jaarlijks naar schatting 4.000 gevallen trof.
Praktische gevolgen: Consulaten kunnen een toename van spontane aanvragen verwachten, omdat ouders die in 2025 een kind kregen nu plotseling recht hebben op een gratis en tijdige aanvraag. Multinationals moeten internationaal mobiel personeel informeren, aangezien deze wijziging het plannen van langdurig verblijf en werkvergunningen voor kinderen die met hun ouders naar het buitenland verhuizen, vergemakkelijkt. HR-teams dienen hun verhuischecklists aan te passen door de €250-kostenpost te verwijderen en afspraken ruim voor het verstrijken van de driejaarstermijn in te plannen, omdat de afschaffing van de vergoeding niet met terugwerkende kracht geldt.
Juridische nuance: De begrotingswet sluit expliciet terugbetalingen uit voor aanvragen die vóór 1 januari 2026 zijn ingediend en betaald, dus gezinnen die in december haastig hebben aangevraagd, kunnen de kosten niet terugvorderen. Bovendien geldt de vrijstelling niet voor andere routes naar het staatsburgerschap – zoals art. 1 §1-ter verklaringen voor afstammelingen van voorouders die het staatsburgerschap verloren – waarvoor de heffing blijft gelden.
Vooruitblik: Consulaire afdelingen moeten hun websites en formulieren bijwerken; het consulaat in Manchester heeft al een spoedige herziening van zijn “Staatsburgerschap”-pagina’s aangekondigd. Bedrijven doen er goed aan verdere uitvoeringsbesluiten te volgen die digitale indiening kunnen standaardiseren of afsprakenquota kunnen invoeren om de vraag te reguleren.