Posłowie pytają ministra spraw wewnętrznych o koszty pobytu medycznych pozwoleń na pobyt

Podczas sesji pytań w Zgromadzeniu Narodowym 11 lutego, posłowie opozycji naciskali na ministra spraw wewnętrznych Laurenta Nuñeza w sprawie, jak to określili, „eksplodującej” liczby zezwoleń na pobyt wydawanych w celu leczenia (titres de séjour pour soins). Odwołując się do niedawnego orzeczenia Rady Stanu, która unieważniła jedną odmowę z powodów proceduralnych, deputowani z Rassemblement National argumentowali, że każdego roku o takie pozwolenia ubiega się nawet 30 000 zagranicznych pacjentów, co obciąża budżet systemu zabezpieczenia społecznego.

Nuñez odrzucił te liczby, podkreślając, że choć liczba wniosków oscyluje wokół 30 000, to zatwierdzeń jest znacznie mniej, a każdy przypadek podlega rygorystycznej ocenie komisji medycznej. Zaznaczył również, że wnioskodawcy muszą już przebywać na terytorium Francji i nie mogą uzyskać takich wiz z zagranicy, co podważa tezę o czynniku przyciągającym. Ta wymiana zdań uwypukla polityczną wrażliwość kanałów humanitarnej imigracji na kilka tygodni przed obradami Senatu nad szerszą reformą imigracyjną.



Dla pracodawców i uczelni, które okazjonalnie sponsorują pracowników lub studentów wymagających specjalistycznego leczenia, debata nie zapowiada natychmiastowych zmian w polityce, ale sugeruje zaostrzenie kontroli przez prefektury. Zespoły ds. mobilności powinny zadbać, aby wszelkie wnioski o pobyt w celu leczenia były starannie udokumentowane i kierowane przez Francuskie Biuro ds. Imigracji i Integracji (OFII), by uniknąć opóźnień.

Spór ten podkreśla także szerszy trend: pytania parlamentarne coraz częściej służą do kwestionowania decyzji wykonawczych w niszowych kategoriach imigracyjnych — od zgłoszeń pracowników delegowanych po odnawianie paszportów talentów — co tworzy bardziej nieprzewidywalne środowisko zgodności. Firmy powinny śledzić nadchodzące posiedzenia komisji, gdzie poprawki do projektu ustawy imigracyjnej mogą wprowadzić nowe obowiązki raportowe dla pracodawców zatrudniających cudzoziemców.

Choć argument dotyczący kosztów przyciąga uwagę mediów, ekonomiści zdrowia publicznego zauważają, że zezwolenia medyczne stanowią mniej niż 0,2% rocznego budżetu opieki zdrowotnej Francji. Jednak polityczne napięcie wokół tego tematu oznacza, że nawet pojedyncze przypadki nadużyć mogą wywołać szybkie zaostrzenie regulacji.