
Het onlangs aangenomen Franse begrotingsplan voor 2026 bevat stilletjes een van de grootste prijsstijgingen voor buitenlandse inwoners in meer dan tien jaar. Vanaf 1 mei 2026 stijgt de **timbre fiscal** die vereist is bij een aanvraag voor het Franse staatsburgerschap van €55 naar €255. Ook de kosten voor de eerste afgifte van de meeste verblijfsvergunningen gaan omhoog naar €300 (van €255), terwijl verlengingen €200 gaan kosten. Tijdelijke of voorlopige kaarten – vaak gebruikt door pas afgestudeerden, humanitaire gevallen of ouders van kinderen in zorg – kosten straks €100.
Volgens de bij het begrotingsplan gepubliceerde toelichtingen zijn er twee doelen: de Franse leges gelijkstellen aan het EU-gemiddelde en jaarlijks naar schatting €150 miljoen genereren voor de modernisering van prefecturen. Bestaande vrijstellingen blijven gelden voor Britten die onder de Brexit-onttrekkingsregeling vallen en voor erkende vluchtelingen, maar de meeste andere groepen – waaronder houders van een Talent Passport – zullen de prijsverhoging voelen.
Advocaten waarschuwen dat de officiële leges slechts het topje van de ijsberg zijn. Aanvragers hebben ook te maken met vertaalkosten, verplichte taal- en burgerschapstests (samen ongeveer €170) en uitgebreide documentatievereisten, waardoor de werkelijke kosten per persoon makkelijk boven de €1.000 kunnen uitkomen. Bedrijven die regelmatig niet-EU-medewerkers sponsoren, passen hun kostenramingen al aan en adviseren nieuwe medewerkers in 2026 om extra tijd in te plannen voor goedkeuring van vergoedingen.
Strategisch gezien is de timing belangrijk. De prijsverhoging komt nauwelijks vier maanden na de invoering van strengere taalvereisten en een nieuw schriftelijk burgerschapsexamen, en slechts zes weken voordat het EU Entry/Exit System (EES) volledig verplicht wordt. Teams voor wereldwijde mobiliteit doen er daarom goed aan om vroegtijdig te communiceren met werknemers en hun partners van wie de verblijfskaart na mei verloopt, en – waar mogelijk – verlengingsaanvragen vóór de deadline in te dienen om de lagere kosten te behouden.
Voor bedrijven die naturalisatiekosten vergoeden als onderdeel van langetermijnbehoudprogramma’s, kan de vervijfvoudiging van de leges aanleiding zijn om het beleid te herzien. Sommigen overwegen al een plafond op vergoedingen of richten zich meer op langetermijnverblijfsvergunningen in plaats van paspoorten. Op korte termijn wordt een piek verwacht in afspraken bij prefecturen in maart en april, omdat aanvragers de prijsstijging willen ontwijken.
Volgens de bij het begrotingsplan gepubliceerde toelichtingen zijn er twee doelen: de Franse leges gelijkstellen aan het EU-gemiddelde en jaarlijks naar schatting €150 miljoen genereren voor de modernisering van prefecturen. Bestaande vrijstellingen blijven gelden voor Britten die onder de Brexit-onttrekkingsregeling vallen en voor erkende vluchtelingen, maar de meeste andere groepen – waaronder houders van een Talent Passport – zullen de prijsverhoging voelen.
Advocaten waarschuwen dat de officiële leges slechts het topje van de ijsberg zijn. Aanvragers hebben ook te maken met vertaalkosten, verplichte taal- en burgerschapstests (samen ongeveer €170) en uitgebreide documentatievereisten, waardoor de werkelijke kosten per persoon makkelijk boven de €1.000 kunnen uitkomen. Bedrijven die regelmatig niet-EU-medewerkers sponsoren, passen hun kostenramingen al aan en adviseren nieuwe medewerkers in 2026 om extra tijd in te plannen voor goedkeuring van vergoedingen.
Strategisch gezien is de timing belangrijk. De prijsverhoging komt nauwelijks vier maanden na de invoering van strengere taalvereisten en een nieuw schriftelijk burgerschapsexamen, en slechts zes weken voordat het EU Entry/Exit System (EES) volledig verplicht wordt. Teams voor wereldwijde mobiliteit doen er daarom goed aan om vroegtijdig te communiceren met werknemers en hun partners van wie de verblijfskaart na mei verloopt, en – waar mogelijk – verlengingsaanvragen vóór de deadline in te dienen om de lagere kosten te behouden.
Voor bedrijven die naturalisatiekosten vergoeden als onderdeel van langetermijnbehoudprogramma’s, kan de vervijfvoudiging van de leges aanleiding zijn om het beleid te herzien. Sommigen overwegen al een plafond op vergoedingen of richten zich meer op langetermijnverblijfsvergunningen in plaats van paspoorten. Op korte termijn wordt een piek verwacht in afspraken bij prefecturen in maart en april, omdat aanvragers de prijsstijging willen ontwijken.
Bron: The Local France