Spanje verdubbelt amnestie voor migranten terwijl Europa grenzen verscherpt

In een diepgaande analyse zet het Franse Le Monde de aanstaande regularisatie van 500.000 ongedocumenteerde migranten in Spanje af tegen de steeds strengere aanpak van verschillende EU-landen. Terwijl Brussel debatteert over offshore “terugkeercentra” en Frankrijk de regularisatiekanalen beperkt, stelt premier Pedro Sánchez dat morele plicht en arbeidsmarktvraagstukken het rechtvaardigen om langdurige bewoners die voor 31 december 2025 zijn aangekomen en minstens vijf maanden in Spanje hebben gewoond, te legaliseren. Het decreet – nog in behandeling bij de Raad van State, maar naar verwachting deze maand goedgekeurd – zou een initiële verblijfs- en werkvergunning van één jaar verlenen, verlengbaar volgens de standaard immigratiewetgeving van Spanje. Denktank Funcas schat dat 840.000 mensen onregelmatig in Spanje verblijven, voornamelijk uit Latijns-Amerika; de overheid verwacht dat een half miljoen aan de criteria zal voldoen. Vakbonden stellen dat het formaliseren van deze arbeidskrachten uitbuiting zal tegengaan en de bijdragen aan de sociale zekerheid zal verhogen. Critici aan de rechterkant van het politieke spectrum in Spanje, samen met het Poolse Ordo Iuris-instituut, waarschuwen dat het plan een “pullfactor” kan creëren en de EU-solidariteit onder druk zet. Toch benadrukt Sánchez dat het initiatief demografische achteruitgang tegengaat en vacatures vult in zorg, landbouw en horeca – sectoren die al recordaantallen buitenlandse werknemers kennen. Voor multinationals is de amnestie zowel een kans als een verplichting. Bedrijven krijgen toegang tot een grotere legale talentenpool, maar moeten ervoor zorgen dat nieuwe werknemers de regularisatie correct afronden. HR-teams doen er goed aan contractupdates, loonadministratie en compliance-controles ruim voor de deadline van 30 juni in te plannen. Het artikel benadrukt een bredere kloof binnen de EU: terwijl veel landen hun buitengrenzen verscherpen, zet Spanje in op interne legalisatie om economische doelen te bereiken – een beleidsexperiment dat mobiliteitsprofessionals nauwlettend moeten volgen.