
Een besluit van de Consejo Superior de Deportes (CSD), gepubliceerd op 16 mei, verplicht de Koninklijke Spaanse Voetbalbond (RFEF) om een sportlicentie te verstrekken aan een minderjarige, alleenstaande migrant op de Canarische Eilanden. De organisatie benadrukt dat de Spaanse wetgeving – en het Verdrag inzake de Rechten van het Kind – het recht op sport garanderen voor minderjarigen die wettelijk onder voogdij staan, ongeacht hun documentatiestatus bij de FIFA. Deze beslissing volgt op maandenlange klachten van NGO’s en amateurclubs die de uitsluiting van tientallen buitenlandse tieners aan de kaak stelden.
In 2024 verscherpte de FIFA haar Reglement inzake de Status en Overdracht van Spelers om kinderhandel met winstbejag tegen te gaan; als neveneffect konden duizenden jongeren geen sportlicentie krijgen omdat ze geen regulier verblijfsvergunning konden aantonen. Spanje, de belangrijkste bestemming voor alleenstaande minderjarige migranten in de EU, is een van de zwaarst getroffen landen.
De CSD benadrukt dat sportbonden geen privéregels mogen toepassen boven de nationale wetgeving. Als een minderjarige onder voogdij staat van een autonome regio – aldus het besluit – is zijn of haar situatie «wettelijk» en moet deze als elke andere inwoner worden behandeld. Het besluit stelt dat het verhinderen van deelname aan wedstrijden de sociale integratie schaadt en het principe van het belang van het kind schendt.
Bronnen binnen de RFEF geven aan dat zij het besluit zullen naleven en licenties zullen afgeven in de gevallen die de CSD goedkeurt. NGO’s juichen deze stap toe als een «kentering» in de inclusie van jonge migranten, terwijl amateurvoetbalclubs hopen dat de FIFA haar reglement aanpast om het in lijn te brengen met de Europese regelgeving.
Voor managers van internationale mobiliteit binnen sportbedrijven verduidelijkt deze uitspraak een juridische lacune: buitenlandse minderjarigen van wie de familie naar Spanje verhuist voor werk of internationale bescherming, kunnen worden opgenomen in jeugdopleidingen zonder te hoeven wachten op een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd, mits zij een legaal verblijf of voogdij kunnen aantonen.
De impact zal vooral merkbaar zijn op de Canarische Eilanden, in Andalusië en de autonome steden, waar het opvangnetwerk de meeste migrantenjongeren huisvest.
In 2024 verscherpte de FIFA haar Reglement inzake de Status en Overdracht van Spelers om kinderhandel met winstbejag tegen te gaan; als neveneffect konden duizenden jongeren geen sportlicentie krijgen omdat ze geen regulier verblijfsvergunning konden aantonen. Spanje, de belangrijkste bestemming voor alleenstaande minderjarige migranten in de EU, is een van de zwaarst getroffen landen.
De CSD benadrukt dat sportbonden geen privéregels mogen toepassen boven de nationale wetgeving. Als een minderjarige onder voogdij staat van een autonome regio – aldus het besluit – is zijn of haar situatie «wettelijk» en moet deze als elke andere inwoner worden behandeld. Het besluit stelt dat het verhinderen van deelname aan wedstrijden de sociale integratie schaadt en het principe van het belang van het kind schendt.
Bronnen binnen de RFEF geven aan dat zij het besluit zullen naleven en licenties zullen afgeven in de gevallen die de CSD goedkeurt. NGO’s juichen deze stap toe als een «kentering» in de inclusie van jonge migranten, terwijl amateurvoetbalclubs hopen dat de FIFA haar reglement aanpast om het in lijn te brengen met de Europese regelgeving.
Voor managers van internationale mobiliteit binnen sportbedrijven verduidelijkt deze uitspraak een juridische lacune: buitenlandse minderjarigen van wie de familie naar Spanje verhuist voor werk of internationale bescherming, kunnen worden opgenomen in jeugdopleidingen zonder te hoeven wachten op een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd, mits zij een legaal verblijf of voogdij kunnen aantonen.
De impact zal vooral merkbaar zijn op de Canarische Eilanden, in Andalusië en de autonome steden, waar het opvangnetwerk de meeste migrantenjongeren huisvest.
Bron: EL PAÍS