Zwitserland heeft een nieuwe dimensie toegevoegd aan zijn migratiediplomatie in Noord-Afrika. Op 22 mei ondertekenden staatssecretaris voor Migratie Vincenzo Mascioli en Khalid Zerouali, directeur Migratie en Grensbewaking van het Marokkaanse Ministerie van Binnenlandse Zaken, in Rabat een technisch akkoord dat versnelde procedures vastlegt voor de identificatie en terugkeer van Marokkaanse staatsburgers zonder legaal verblijf in Zwitserland. Dit akkoord, een dag later goedgekeurd door het Federaal Departement van Justitie en Politie in Bern, bekroont de derde bijeenkomst van de Gezamenlijke Permanente Werkgroep Migratie – een platform dat is uitgegroeid tot de motor van de Zwitsers-Marokkaanse samenwerking op het gebied van mobiliteit.
Volgens het nieuwe protocol kunnen Zwitserse autoriteiten digitale verzoeken tot identiteitsverificatie rechtstreeks aan hun Marokkaanse collega’s sturen en binnen enkele dagen in plaats van weken een bevestiging ontvangen. Zodra de identiteit is vastgesteld, belooft Rabat binnen vijf werkdagen laissez-passer documenten uit te geven, waarmee terugkeer via charter- of lijnvluchten mogelijk wordt. Bern zal op zijn beurt de re-integratiebegeleiding voor terugkeerders financieren en beroepsopleidingsprogramma’s ondersteunen die gericht zijn op jongeren in regio’s met hoge emigratiedruk.
![Zwitserland en Marokko Sluiten Versnelde Terugkeerovereenkomst en Versterken Migratiesamenwerking]()
Het akkoord maakt deel uit van een breder migratiepakket dat ook politieopleiding, informatie-uitwisseling over mensensmokkelnetwerken en gezamenlijke arbeidsmarktprojecten omvat. Marokko is aangewezen als prioriteitsland in Zwitserlands ontwikkelingssamenwerkingsstrategie voor 2025-28, waarbij beide partijen ontwikkelingshulp willen inzetten om lokale werkgelegenheid te creëren en zo irreguliere migratiestromen te verminderen. Het Zwitserse Secretariaat voor Economische Zaken (SECO) piloteert al een opleidingscentrum voor textielvaardigheden in Tanger, dat open zal staan voor teruggekeerde migranten.
Voor werkgevers in Zwitserland betekent het akkoord een verkorting van de tijd die nodig is om personeel te verwijderen van wie de werkvergunning niet is verlengd, wat de nalevingsrisico’s vermindert. Mobiliteitsmanagers die Noord-Afrikaanse talenten beheren, zullen ook de duidelijkere routes voor legale opdrachten waarderen: Bern en Rabat bevestigden dat de onderhandelingen over een jongerenmobiliteits- en stagevisum “vergevorderd” zijn. Bedrijven met activiteiten in beide landen doen er goed aan de komende uitvoeringsverordeningen te volgen, waarin mogelijk documentatievereisten en vervoerdersverplichtingen worden uitgewerkt.
Het akkoord benadrukt Zwitserlands strategie om pragmatische bilaterale overeenkomsten te sluiten als aanvulling op EU-instrumenten zoals de Schengen Grenscode en het aankomende EU-pact over migratie en asiel. Als voorzitter van het Rabatproces in 2026 zal Bern naar verwachting dit akkoord presenteren als een voorbeeld voor andere herkomst- en transitlanden die nauwere economische banden zoeken in ruil voor samenwerking bij terugkeer.
Volgens het nieuwe protocol kunnen Zwitserse autoriteiten digitale verzoeken tot identiteitsverificatie rechtstreeks aan hun Marokkaanse collega’s sturen en binnen enkele dagen in plaats van weken een bevestiging ontvangen. Zodra de identiteit is vastgesteld, belooft Rabat binnen vijf werkdagen laissez-passer documenten uit te geven, waarmee terugkeer via charter- of lijnvluchten mogelijk wordt. Bern zal op zijn beurt de re-integratiebegeleiding voor terugkeerders financieren en beroepsopleidingsprogramma’s ondersteunen die gericht zijn op jongeren in regio’s met hoge emigratiedruk.
Het akkoord maakt deel uit van een breder migratiepakket dat ook politieopleiding, informatie-uitwisseling over mensensmokkelnetwerken en gezamenlijke arbeidsmarktprojecten omvat. Marokko is aangewezen als prioriteitsland in Zwitserlands ontwikkelingssamenwerkingsstrategie voor 2025-28, waarbij beide partijen ontwikkelingshulp willen inzetten om lokale werkgelegenheid te creëren en zo irreguliere migratiestromen te verminderen. Het Zwitserse Secretariaat voor Economische Zaken (SECO) piloteert al een opleidingscentrum voor textielvaardigheden in Tanger, dat open zal staan voor teruggekeerde migranten.
Voor werkgevers in Zwitserland betekent het akkoord een verkorting van de tijd die nodig is om personeel te verwijderen van wie de werkvergunning niet is verlengd, wat de nalevingsrisico’s vermindert. Mobiliteitsmanagers die Noord-Afrikaanse talenten beheren, zullen ook de duidelijkere routes voor legale opdrachten waarderen: Bern en Rabat bevestigden dat de onderhandelingen over een jongerenmobiliteits- en stagevisum “vergevorderd” zijn. Bedrijven met activiteiten in beide landen doen er goed aan de komende uitvoeringsverordeningen te volgen, waarin mogelijk documentatievereisten en vervoerdersverplichtingen worden uitgewerkt.
Het akkoord benadrukt Zwitserlands strategie om pragmatische bilaterale overeenkomsten te sluiten als aanvulling op EU-instrumenten zoals de Schengen Grenscode en het aankomende EU-pact over migratie en asiel. Als voorzitter van het Rabatproces in 2026 zal Bern naar verwachting dit akkoord presenteren als een voorbeeld voor andere herkomst- en transitlanden die nauwere economische banden zoeken in ruil voor samenwerking bij terugkeer.
