
Een ingrijpende hervorming van het Europese asielstelsel is op 12 juni 2026 in werking getreden, en Zwitserland – als geassocieerd Schengen- en Dublinland – heeft op dezelfde dag veel van de kernpunten overgenomen. Het Pact introduceert verplichte biometrische screening aan de buitengrenzen, een gestroomlijnd Entry/Exit-systeem, geharmoniseerde opvangnormen en – cruciaal voor zakelijke mobiliteit – duidelijkere regels over welke staat verantwoordelijk is voor de behandeling van asielaanvragen.
Om bij te blijven, heeft de Federale Raad de Verordening over de interoperabiliteit tussen Schengen/Dublin-informatiesystemen (IOSDV) geactiveerd en de Verordening vreemdelingen en integratie aangepast. Voor Zwitserse grensposten en luchthavens is de directe verandering vooral technisch: databases zoals Eurodac, het Visa Informatie Systeem (VIS) en het nieuwe Screening Systeem moeten nu in real time met elkaar communiceren. Grensbewakers zullen vingerafdrukken en gezichtsbeelden vastleggen van binnenkomers uit derde landen zonder Schengenverblijfsvergunning.
Het Staatssecretariaat voor Migratie (SEM) verwacht dat de verwerkingstijd per reiziger met maximaal 30 seconden zal toenemen; luchthaven Zürich heeft extra e-gates en personeel ingezet voor de zomerdrukte. Mobiliteitsmanagers worden geadviseerd reizigers te informeren dat de eerste registratie mogelijk vertraging oplevert en dat de regels voor paspoortgeldigheid (minimaal drie maanden na vertrek) strikt worden nageleefd. Vervoerders blijven verantwoordelijk voor de controle van documenten vóór vertrek en riskeren boetes tot CHF 4.000 per onjuist gedocumenteerde passagier.
Op de langere termijn kan het Pact de zogenaamde ‘secundaire verplaatsingen’ binnen Schengen verminderen, wat werkgevers meer zekerheid geeft over waar de asiel- of beschermingsaanvraag van een werknemer wordt behandeld. Data protection officers moeten echter interne processen herzien: persoonlijke gegevens die tijdens de screening worden verzameld, mogen nu vijf jaar worden bewaard en onder strikte waarborgen worden gedeeld met EU/Schengen-rechtshandhavingsinstanties.
Om bij te blijven, heeft de Federale Raad de Verordening over de interoperabiliteit tussen Schengen/Dublin-informatiesystemen (IOSDV) geactiveerd en de Verordening vreemdelingen en integratie aangepast. Voor Zwitserse grensposten en luchthavens is de directe verandering vooral technisch: databases zoals Eurodac, het Visa Informatie Systeem (VIS) en het nieuwe Screening Systeem moeten nu in real time met elkaar communiceren. Grensbewakers zullen vingerafdrukken en gezichtsbeelden vastleggen van binnenkomers uit derde landen zonder Schengenverblijfsvergunning.
Het Staatssecretariaat voor Migratie (SEM) verwacht dat de verwerkingstijd per reiziger met maximaal 30 seconden zal toenemen; luchthaven Zürich heeft extra e-gates en personeel ingezet voor de zomerdrukte. Mobiliteitsmanagers worden geadviseerd reizigers te informeren dat de eerste registratie mogelijk vertraging oplevert en dat de regels voor paspoortgeldigheid (minimaal drie maanden na vertrek) strikt worden nageleefd. Vervoerders blijven verantwoordelijk voor de controle van documenten vóór vertrek en riskeren boetes tot CHF 4.000 per onjuist gedocumenteerde passagier.
Op de langere termijn kan het Pact de zogenaamde ‘secundaire verplaatsingen’ binnen Schengen verminderen, wat werkgevers meer zekerheid geeft over waar de asiel- of beschermingsaanvraag van een werknemer wordt behandeld. Data protection officers moeten echter interne processen herzien: persoonlijke gegevens die tijdens de screening worden verzameld, mogen nu vijf jaar worden bewaard en onder strikte waarborgen worden gedeeld met EU/Schengen-rechtshandhavingsinstanties.