Vanaf 12 juni treedt ook Spanje’s besluit in werking om te stoppen met het uitgeven en verlengen van eenjarige humanitaire verblijfsvergunningen, die sinds 2019 tienduizenden Venezolanen hebben geholpen. De circulaire van het ministerie van Binnenlandse Zaken brengt de nationale praktijk in lijn met het nieuwe EU-asielkader, met het argument dat aparte nationale statussen verwarring veroorzaken met EU-bescherming. Volgens het oude beleid konden asielzoekers van wie de aanvraag was afgewezen, toch een humanitair verblijf krijgen als terugkeer naar het thuisland ernstige risico’s met zich meebracht. Alleen al in 2025 vroegen 85.600 Venezolanen bescherming aan in Spanje, en velen maakten uiteindelijk gebruik van deze vangnetregeling. Huidige vergunninghouders blijven niet zonder papieren: zij hebben tot 16 april 2027 de tijd om over te stappen op reguliere verblijfs- en werkvergunningen die zijn geïntroduceerd in de recente hervorming van de Spaanse immigratieregels. NGO’s die met de Venezolaanse diaspora werken, vrezen dat de wijziging mensen in onregelmatigheid zal duwen als zij niet voldoen aan de arbeidsmarkt- of investeringscriteria van de nieuwe verblijfscategorieën. De overheid stelt daar tegenover dat arbeidskrapte en een vereenvoudigd wijzigingsproces de meeste mensen zullen opvangen. Mobiliteitsteams van bedrijven die Venezolaans talent in dienst hebben, doen er goed aan snel werkvergunningen te sponsoren of gebruik te maken van Spanje’s digitale nomadenvisum om statusonderbrekingen te voorkomen. De aankondiging komt terwijl de EU lidstaten aanspoort om beschermingsdefinities te harmoniseren en nationale ‘gold-plating’ te beperken, die secundaire migratiestromen kan aantrekken. Voor multinationals is de belangrijkste les dat discretionaire humanitaire opties afnemen; proactieve visumplanning is nu essentieel. Advocatenkantoren melden een toename van consultaties sinds de circulaire openbaar werd. Zij adviseren om wijzigingsverzoeken ruim voor het verlopen van de huidige vergunning in te dienen en te zorgen dat aanvragers een geldig arbeidscontract of voldoende eigen middelen hebben.
Bron: Europa Press
