De Palestijnse arts Ahmad Abu Jami, die een volledige beurs kreeg voor een master in Public Health aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen, kan zijn studie niet starten omdat België eist dat aanvragen voor een studentenvisum *persoonlijk* worden ingediend bij een diplomatieke post. Gaza heeft geen Belgische vertegenwoordiging en het verlaten van de enclave vereist vergunningen die de 28-jarige, die onder beleg staat, niet kan verkrijgen. Minstens zes andere beursstudenten uit Gaza zitten met hetzelfde probleem. Vlaamse universiteiten hebben premier Bart De Wever gevraagd om afstandsaanvragen toe te staan, verwijzend naar een recente Nederlandse uitspraak waarbij rechtbanken Den Haag dwongen e-mailaanvragen te accepteren. Een Belgische rechtbank oordeelde in mei ook dat afstandsaanvragen legaal zijn, maar het Consulaat-Generaal in Jeruzalem weigert nog steeds elektronische dossiers voor studievisa. Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot noemt de situatie “problematisch”, maar stelt dat veiligheidscontroles fysieke aanwezigheid vereisen; asielminister Van Bossuyt waarschuwt voor fraudegevaar. Ondertussen starten de lessen in september en is er geen evacuatiecorridor in zicht. Deze zaak legt een lacune bloot in het anders studentenvriendelijke Belgische immigratiebeleid: terwijl het land zijn universiteiten actief promoot in het buitenland, ontbreken er noodmaatregelen voor conflictgebieden in de visumprocedures. Andere herkomstlanden zoals Soedan, Jemen en Oekraïne kunnen met soortgelijke obstakels te maken krijgen. Universiteiten en onderzoeksfinanciers moeten de haalbaarheid van visa meenemen in hun beursprogramma’s en pleiten voor meer flexibiliteit in de regelgeving. Niet ingrijpen kan de reputatie van België als onderwijscentrum schaden en de instroom van talent voor de life sciences-sector beperken.
Bron: The Brussels Times
