Informeel bijeen in Dublin op 16 en 17 juli, hebben EU-ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken tijdens een besloten sessie gesproken over het gebruik van het visumbeleid als diplomatiek middel om betere samenwerking van derde landen bij de terugname van migranten af te dwingen. Volgens het bulletin van Agence Europe van 17 juli bespraken de ministers een actievere toepassing van artikel 25a van de Visumcode en bespraken zij een breder juridisch kader dat beperkingen “sneller en flexibeler” zou maken.
Aan de zijlijn van de gesprekken stelde de Mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa, Michael O’Flaherty, vijf lidstaten ter verantwoording over plannen om proefprojecten te starten met offshore “terugkeerhubs” – faciliteiten in niet-EU-landen waar onregelmatige migranten kunnen worden verwerkt in afwachting van uitzetting. België maakt geen deel uit van deze informele groep van vijf landen (Oostenrijk, Denemarken, Duitsland, Griekenland en Nederland), maar staatssecretaris voor Binnenlandse Zaken Bernard Quintin zei tegen journalisten dat Brussel “in principe openstaat” voor sterkere prikkels, mits elke hub-oplossing onafhankelijke controle en bindende mensenrechtelijke waarborgen bevat.
![EU-ministers overwegen strengere visummaatregelen en offshore ‘terugkeerhubs’ tijdens Dublin-bijeenkomst – België toont voorwaardelijke steun]()
De Belgische positie is belangrijk omdat het land in januari 2027 het roulerend voorzitterschap van de Raad op zich neemt en verantwoordelijk zal zijn voor het begeleiden van eventuele wetgevende vervolgstappen. Diplomatieke bronnen melden dat de Belgische delegatie de noodzaak benadrukte van een evenwichtige aanpak die zowel prikkels (legale migratieroutes, talentpartnerschappen) als sancties (visumbeperkingen) combineert om de relaties met strategische partnerlanden zoals Marokko, Tunesië en Nigeria te behouden.
Voor multinationale werkgevers betekent deze discussie dat er mogelijk op korte termijn veranderingen komen in de verwerkingstijden en de geschiktheid voor visa voor personeel dat vanuit bepaalde markten wordt uitgezonden. Teams die verantwoordelijk zijn voor wereldwijde mobiliteit wordt aangeraden de communicatie van de Europese Commissie goed te volgen en voorbereid te zijn op noodplannen, waarbij de uitgifte van Belgische (of bredere Schengen-) visa als drukmiddel kan worden vertraagd.
De Ierse Raadvoorzitterschap zal naar verwachting een non-paper verspreiden waarin de discussie wordt samengevat, voorafgaand aan de formele JHA-Raad in oktober. Belgische functionarissen gaven aan dat zij duidelijke criteria voor het invoeren en opheffen van visumsancties zouden steunen, mits humanitaire uitzonderingen – bijvoorbeeld voor studenten en essentiële werknemers – behouden blijven.
Aan de zijlijn van de gesprekken stelde de Mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa, Michael O’Flaherty, vijf lidstaten ter verantwoording over plannen om proefprojecten te starten met offshore “terugkeerhubs” – faciliteiten in niet-EU-landen waar onregelmatige migranten kunnen worden verwerkt in afwachting van uitzetting. België maakt geen deel uit van deze informele groep van vijf landen (Oostenrijk, Denemarken, Duitsland, Griekenland en Nederland), maar staatssecretaris voor Binnenlandse Zaken Bernard Quintin zei tegen journalisten dat Brussel “in principe openstaat” voor sterkere prikkels, mits elke hub-oplossing onafhankelijke controle en bindende mensenrechtelijke waarborgen bevat.
De Belgische positie is belangrijk omdat het land in januari 2027 het roulerend voorzitterschap van de Raad op zich neemt en verantwoordelijk zal zijn voor het begeleiden van eventuele wetgevende vervolgstappen. Diplomatieke bronnen melden dat de Belgische delegatie de noodzaak benadrukte van een evenwichtige aanpak die zowel prikkels (legale migratieroutes, talentpartnerschappen) als sancties (visumbeperkingen) combineert om de relaties met strategische partnerlanden zoals Marokko, Tunesië en Nigeria te behouden.
Voor multinationale werkgevers betekent deze discussie dat er mogelijk op korte termijn veranderingen komen in de verwerkingstijden en de geschiktheid voor visa voor personeel dat vanuit bepaalde markten wordt uitgezonden. Teams die verantwoordelijk zijn voor wereldwijde mobiliteit wordt aangeraden de communicatie van de Europese Commissie goed te volgen en voorbereid te zijn op noodplannen, waarbij de uitgifte van Belgische (of bredere Schengen-) visa als drukmiddel kan worden vertraagd.
De Ierse Raadvoorzitterschap zal naar verwachting een non-paper verspreiden waarin de discussie wordt samengevat, voorafgaand aan de formele JHA-Raad in oktober. Belgische functionarissen gaven aan dat zij duidelijke criteria voor het invoeren en opheffen van visumsancties zouden steunen, mits humanitaire uitzonderingen – bijvoorbeeld voor studenten en essentiële werknemers – behouden blijven.
Bron: Agence Europe
