Francja wprowadza nową opłatę zdrowotną dla amerykańskich emerytów na długoterminowych wizach „turystycznych”

Francuska Zgromadzenie Narodowe podjęła pierwszy konkretny krok w kierunku zmuszenia zamożnych emerytów z zagranicy do bezpośredniego wkładu w krajowy system opieki zdrowotnej. Wczesnym rankiem 9 listopada posłowie przyjęli poprawkę do budżetu zabezpieczenia społecznego na 2026 rok, która wprowadza obowiązkową opłatę dla posiadaczy długoterminowej wizy „wizyta” (visa de long séjour – visiteur).

Wiza ta cieszy się popularnością wśród emerytów spoza UE – zwłaszcza Amerykanów – którzy chcą mieszkać we Francji bez podejmowania pracy zarobkowej. Obecnie mogą oni zarejestrować się w uniwersalnym systemie opieki zdrowotnej Francji (Protection universelle maladie, Puma) po trzech miesiącach pobytu, nie płacąc nic poza standardowymi składkami na ubezpieczenia społeczne od dochodów z inwestycji.



Poseł centrowy François Gernigon, który zgłosił tę inicjatywę, nazwał obecny stan „anomalią”, zauważając, że niektórzy promotorzy reklamują Francję jako raj emerytalny oferujący „bezpłatną opiekę zdrowotną na światowym poziomie”. Poprawka została przyjęta stosunkiem głosów 176 do 79, z poparciem bloku prezydenta Macrona Renaissance, konserwatywnych Republikanów oraz skrajnie prawicowego Zgromadzenia Narodowego. Partie lewicowe sprzeciwiły się jej jako dyskryminującej, a posłowie Zielonych ostrzegali, że może to odstraszyć zamożnych obcokrajowców, którzy wspierają rynki nieruchomości na obszarach wiejskich.

Dokładna wysokość opłaty zostanie ustalona rozporządzeniem, ale minister budżetu Amélie de Montchalin zasugerowała stałą roczną składkę dostosowaną do kosztów pokrycia przez Puma. Emeryci z krajów, które mają już dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym z Francją (w szczególności Wielka Brytania, w ramach systemu S1), pozostaną zwolnieni. Klauzula ochronna obejmuje także uchodźców.

Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej i relokacji zmiana ta, jeśli zostanie zatwierdzona przez Senat i Radę Konstytucyjną, zwiększy koszty utrzymania amerykańskich pracowników przechodzących na emeryturę we Francji. Firmy mogą być zmuszone do renegocjacji warunków z długoletnimi pracownikami planującymi pozostanie w kraju na wizach typu „wizyta”, a doradcy ds. zarządzania majątkiem powinni uwzględnić tę opłatę przy porównywaniu Francji z Portugalią, Hiszpanią czy Włochami jako miejscami do emerytury.