Wyższa izba francuskiego parlamentu rozpoczęła 6 listopada 2025 roku formalną debatę nad długo oczekiwanym projektem ustawy o azylu i imigracji, zapowiadając jedną z najbardziej kontrowersyjnych batalii migracyjnych od czasu reformy Collomba z 2018 roku.
Przedstawiony przez ministra spraw wewnętrznych Géralda Darmanina projekt zaostrza procedury deportacyjne, skraca okres „dobrowolnego opuszczenia kraju” z 30 do 7 dni, umożliwia wprowadzenie wizowych sankcji wobec państw odmawiających wydania dokumentów konsularnych oraz wydłuża maksymalny czas zatrzymania administracyjnego z 90 do 180 dni dla cudzoziemców uznanych za zagrożenie bezpieczeństwa. Senatorowie centrum prawicy na etapie prac w komisji zaostrzyli kilka zapisów, w tym automatyczne wydalenie poważnych przestępców oraz ograniczenia w przyznawaniu wiz na łączenie rodzin.
![Francuski Senat Rozpoczyna Burzliwą Debatę nad Projektem Ustawy o Azylu i Imigracji]()
Lewicowi senatorowie potępili projekt jako „nieproporcjonalnie represyjny” i ostrzegali, że może naruszać gwarancje konstytucyjne. Senator socjalistyczny Éric Kerrouche argumentował, że ustawa „przekształci Francję w reżim nieliberalny”, jeśli Rassemblement National wykorzysta ją jako wzór do szerszych zmian konstytucyjnych. Rzecznicy rządu odpowiadali, że reformy jedynie dostosowują Francję do „najlepszych praktyk” stosowanych już w Niemczech i Hiszpanii, podkreślając, że legalizacja pracy dla nieudokumentowanych pracowników w zawodach deficytowych pozostanie w ostatecznym brzmieniu ustawy.
Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej debata oznacza możliwe zaostrzenie procedur – krótsze terminy na opuszczenie terytorium Francji, dłuższe okresy zatrzymań, które mogą wpłynąć na zestresowanych pracowników delegowanych, oraz bardziej restrykcyjne podejście do zatwierdzania wiz długoterminowych dla członków rodzin pracowników. Międzynarodowe korporacje uważnie śledzą poprawki senatu, by sprawdzić, czy roczne, odnawialne pozwolenie na pracę w zawodach deficytowych – artykuł 3 projektu – przetrwa głosowanie w izbie wyższej.
Senat ma zakończyć pierwsze czytanie do połowy listopada; jeśli tekst wyjdzie znacznie zaostrzony, w grudniu trafi do burzliwego wspólnego komitetu z Zgromadzeniem Narodowym. Firmy zatrudniające pracowników we Francji są zalecane do przeglądu terminów odnowienia zezwoleń na pobyt, aktualizacji planów awaryjnych dotyczących łączenia rodzin oraz monitorowania instrukcji prefektur, które mogą zostać wydane już w pierwszym kwartale 2026 roku.
Przedstawiony przez ministra spraw wewnętrznych Géralda Darmanina projekt zaostrza procedury deportacyjne, skraca okres „dobrowolnego opuszczenia kraju” z 30 do 7 dni, umożliwia wprowadzenie wizowych sankcji wobec państw odmawiających wydania dokumentów konsularnych oraz wydłuża maksymalny czas zatrzymania administracyjnego z 90 do 180 dni dla cudzoziemców uznanych za zagrożenie bezpieczeństwa. Senatorowie centrum prawicy na etapie prac w komisji zaostrzyli kilka zapisów, w tym automatyczne wydalenie poważnych przestępców oraz ograniczenia w przyznawaniu wiz na łączenie rodzin.
Lewicowi senatorowie potępili projekt jako „nieproporcjonalnie represyjny” i ostrzegali, że może naruszać gwarancje konstytucyjne. Senator socjalistyczny Éric Kerrouche argumentował, że ustawa „przekształci Francję w reżim nieliberalny”, jeśli Rassemblement National wykorzysta ją jako wzór do szerszych zmian konstytucyjnych. Rzecznicy rządu odpowiadali, że reformy jedynie dostosowują Francję do „najlepszych praktyk” stosowanych już w Niemczech i Hiszpanii, podkreślając, że legalizacja pracy dla nieudokumentowanych pracowników w zawodach deficytowych pozostanie w ostatecznym brzmieniu ustawy.
Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej debata oznacza możliwe zaostrzenie procedur – krótsze terminy na opuszczenie terytorium Francji, dłuższe okresy zatrzymań, które mogą wpłynąć na zestresowanych pracowników delegowanych, oraz bardziej restrykcyjne podejście do zatwierdzania wiz długoterminowych dla członków rodzin pracowników. Międzynarodowe korporacje uważnie śledzą poprawki senatu, by sprawdzić, czy roczne, odnawialne pozwolenie na pracę w zawodach deficytowych – artykuł 3 projektu – przetrwa głosowanie w izbie wyższej.
Senat ma zakończyć pierwsze czytanie do połowy listopada; jeśli tekst wyjdzie znacznie zaostrzony, w grudniu trafi do burzliwego wspólnego komitetu z Zgromadzeniem Narodowym. Firmy zatrudniające pracowników we Francji są zalecane do przeglądu terminów odnowienia zezwoleń na pobyt, aktualizacji planów awaryjnych dotyczących łączenia rodzin oraz monitorowania instrukcji prefektur, które mogą zostać wydane już w pierwszym kwartale 2026 roku.
Źródło: Public Sénat / Attac France
