Francja współpracuje z ZEA i Kanadą nad zaostrzeniem przepisów wizowych dla freelancerów, zapowiadając surowsze wymogi dla cyfrowych nomadów

Na konferencji World Travel Market w Londynie, która odbyła się 9 listopada, przedstawiciele władz i branży turystycznej ujawnili, że Francja współpracuje z Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi oraz Kanadą nad ujednoliceniem standardów dotyczących wiz dla freelancerów i cyfrowych nomadów. Szczegóły są na razie skąpe, ale źródła z branży przekazały Travel & Tour World, że trzy kraje uzgodniły wspólne minimalne wymagania dotyczące miesięcznych dochodów, obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego oraz mechanizmów kontroli mających zapobiegać nadużyciom związanym z pozwoleniami na pracę zdalną.

Obecna wiza francuska „przedsiębiorca/zawody wolne” oraz wieloletnie pozwolenie „passeport-talent – twórca biznesu” już przyciągają specjalistów niezależnych od miejsca pracy, jednak ministerstwo spraw wewnętrznych wyraża obawy dotyczące uchylania się od podatków i niezgłoszonej działalności lokalnej. W ramach planowanych zmian wnioskodawcy będą musieli wykazać stabilny dochód na poziomie co najmniej 2,5-krotności francuskiej płacy minimalnej (około 55 000 euro rocznie), posiadać prywatne ubezpieczenie zdrowotne oraz zgodzić się na losowe kontrole dochodów.



W ZEA, gdzie roczna wiza na pracę zdalną zyskała na popularności od czasu pandemii COVID-19, zaostrzenie wymagań oznacza weryfikację wyciągów bankowych oraz walkę z pośrednikami oferującymi ścieżki do rezydencji bez jasnego informowania o obowiązkach podatkowych w kraju docelowym. Kanada, która w 2024 roku wznowiła swój program dla cyfrowych nomadów, planuje pilotaż wspólnej bazy danych do weryfikacji w 2026 roku.

Menadżerowie ds. mobilności międzynarodowej powinni spodziewać się wydłużenia czasu rozpatrywania wniosków, gdyż centra wizowe wprowadzą dodatkowe kontrole dokumentów. Start-upy zatrudniające kontraktorów we Francji mogą być zmuszone do przekształcenia freelancerów na standardowe pozwolenia na pracę lub zapewnienia, że spełniają one wyższe wymagania. Pracownicy zdalni korzystający z ulg wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą zostać poddani testom rezydencji podatkowej we Francji, jeśli ich pobyt przekroczy 183 dni, dlatego działy HR muszą dokładniej monitorować czas pobytu.

Oficjalne, trójstronne oświadczenie spodziewane jest w pierwszym kwartale 2026 roku, po czym francuskie konsulaty opublikują zaktualizowane listy wymaganych dokumentów. Ubezpieczyciele i platformy relokacyjne dla cyfrowych nomadów widzą szansę na zaoferowanie klientom pakietów zgodnego z nowymi przepisami ubezpieczenia zdrowotnego oraz narzędzi do weryfikacji dochodów.