Projekt budżetu Francji na 2026 rok przynosi niespodziankę dla 5,3 miliona zagranicznych mieszkańców kraju: niemal wszystkie dokumenty imigracyjne mają znacząco podrożeć. Zgodnie z propozycją przedstawioną parlamentowi 28 listopada, standardowa dziesięcioletnia karta pobytu wieloletniego wzrośnie z 200 do 300 euro, a krótsze lub specjalistyczne zezwolenia – dla pracowników sezonowych, na łączenie rodzin czy przedsiębiorców z „paszportem talentu” – podrożeją o około 30-50%. Nawet wymiana karty pobytu w przypadku zgubienia lub kradzieży będzie kosztować dwukrotnie więcej, bo 50 euro.
Sprawozdawcy budżetowi argumentują, że Francja jedynie dostosowuje się do „średniej europejskiej”, wskazując, że Hiszpania pobiera równowartość 218 euro, a Niemcy około 100 euro za podobne długoterminowe zezwolenia. Organizacja pozarządowa Gisti broniąca praw migrantów nazywa jednak te podwyżki „eksplozją opłat”, która najbardziej uderzy w pracowników o niskich dochodach, studentów i emerytów. Zwraca uwagę, że wiele zezwoleń trzeba odnawiać co roku przez pierwsze pięć lat pobytu, co potęguje skutki jednej podwyżki.
![Francja proponuje podwyżkę o 100 euro opłat za karty pobytu i równoważne wizy w budżecie na 2026 rok]()
Doradcy ds. imigracji biznesowej już przeliczają koszty pakietów relokacyjnych. Pracownik z USA na czteroletnim lokalnym kontrakcie we Francji obecnie płaci 99 euro za długoterminową wizę D, 55 euro za obsługę w centrum wizowym oraz 200 euro za przekształcenie wizy w pierwszą kartę pobytu – łącznie 354 euro. Według projektu ustawy ten sam pracownik musiałby zapłacić 454 euro, chyba że rząd zrezygnuje z obecnej opłaty 200 euro za „walidację”, co w projekcie nie jest jasne. Firmy pokrywające koszty dokumentów dla członków rodzin mogą spodziewać się wzrostu wydatków imigracyjnych o kilka tysięcy euro na rodzinę.
Projekt ustawy uderza także w naturalizację, pięciokrotnie podnosząc opłatę za wniosek o obywatelstwo z 55 do 255 euro. Urzędnicy tłumaczą, że nowa opłata pokryje koszty obowiązkowych testów z wiedzy obywatelskiej i języka, jednak krytycy ostrzegają, że to kolejna bariera utrudniająca integrację. Propozycja musi jeszcze przejść przez Senat i wrócić do Zgromadzenia Narodowego na ostateczne głosowanie w grudniu, ale przy poparciu centrowej koalicji prezydenta Macrona i opozycyjnych Republikanów duże zmiany wydają się mało prawdopodobne.
Praktyczne wskazówki: zespoły HR i ds. mobilności międzynarodowej powinny zaplanować w budżecie na 2026 rok wzrost kosztów imigracyjnych we Francji o 35-70% oraz zweryfikować umowy o delegowanie pracowników, które gwarantują zwrot opłat. Eksperci zalecają także śledzenie toczących się debat na temat planowanej opłaty zdrowotnej dla posiadaczy długoterminowych wiz „wizyta”, która może dodatkowo podnieść koszty życia we Francji dla zagranicznych pracowników.
Sprawozdawcy budżetowi argumentują, że Francja jedynie dostosowuje się do „średniej europejskiej”, wskazując, że Hiszpania pobiera równowartość 218 euro, a Niemcy około 100 euro za podobne długoterminowe zezwolenia. Organizacja pozarządowa Gisti broniąca praw migrantów nazywa jednak te podwyżki „eksplozją opłat”, która najbardziej uderzy w pracowników o niskich dochodach, studentów i emerytów. Zwraca uwagę, że wiele zezwoleń trzeba odnawiać co roku przez pierwsze pięć lat pobytu, co potęguje skutki jednej podwyżki.
Doradcy ds. imigracji biznesowej już przeliczają koszty pakietów relokacyjnych. Pracownik z USA na czteroletnim lokalnym kontrakcie we Francji obecnie płaci 99 euro za długoterminową wizę D, 55 euro za obsługę w centrum wizowym oraz 200 euro za przekształcenie wizy w pierwszą kartę pobytu – łącznie 354 euro. Według projektu ustawy ten sam pracownik musiałby zapłacić 454 euro, chyba że rząd zrezygnuje z obecnej opłaty 200 euro za „walidację”, co w projekcie nie jest jasne. Firmy pokrywające koszty dokumentów dla członków rodzin mogą spodziewać się wzrostu wydatków imigracyjnych o kilka tysięcy euro na rodzinę.
Projekt ustawy uderza także w naturalizację, pięciokrotnie podnosząc opłatę za wniosek o obywatelstwo z 55 do 255 euro. Urzędnicy tłumaczą, że nowa opłata pokryje koszty obowiązkowych testów z wiedzy obywatelskiej i języka, jednak krytycy ostrzegają, że to kolejna bariera utrudniająca integrację. Propozycja musi jeszcze przejść przez Senat i wrócić do Zgromadzenia Narodowego na ostateczne głosowanie w grudniu, ale przy poparciu centrowej koalicji prezydenta Macrona i opozycyjnych Republikanów duże zmiany wydają się mało prawdopodobne.
Praktyczne wskazówki: zespoły HR i ds. mobilności międzynarodowej powinny zaplanować w budżecie na 2026 rok wzrost kosztów imigracyjnych we Francji o 35-70% oraz zweryfikować umowy o delegowanie pracowników, które gwarantują zwrot opłat. Eksperci zalecają także śledzenie toczących się debat na temat planowanej opłaty zdrowotnej dla posiadaczy długoterminowych wiz „wizyta”, która może dodatkowo podnieść koszty życia we Francji dla zagranicznych pracowników.
Źródło: The Connexion
