Francja wprowadza obowiązkową składkę zdrowotną dla posiadaczy wiz turystycznych spoza UE

Francuska Zgromadzenie Narodowe po cichu wprowadziło istotną zmianę do projektu ustawy o finansowaniu systemu zabezpieczenia społecznego na 2026 rok: poprawkę, która nakłada na wszystkich obywateli spoza UE przyjeżdżających do Francji na długoterminową wizę „wizyta” (visa de long séjour valant titre de séjour – VLS-TS) obowiązek corocznej, stałej opłaty zdrowotnej. Pomysł zgłosił centrowy poseł François Gernigon po skargach wyborców, że niektórzy emeryci z zagranicy rezygnują z prywatnego ubezpieczenia już po trzech miesiącach pobytu, przerzucając pełne koszty opieki na francuski system państwowy.

Obecnie posiadacze VLS-TS, którzy mogą udowodnić wystarczające dochody i prywatne ubezpieczenie, po trzech miesiącach pobytu uzyskują prawo do Pumy (Protection universelle maladie) i nie płacą nic, chyba że ich dochody z inwestycji wywołują dodatkową opłatę Puma. Nowa poprawka wprowadzi „minimalną opłatę”, której wysokość zostanie ustalona rozporządzeniem, a cudzoziemcy będą ją uiszczać wraz z podatkiem wizowym przed otrzymaniem karty Vitale. Gernigon podkreśla, że chodzi o sprawiedliwość, zauważając, że „Francuscy emigranci rzadko korzystają z darmowej opieki zdrowotnej za granicą”, podczas gdy francuski system boryka się z deficytem sięgającym miliardów euro.



Jeśli Senat zatwierdzi projekt w grudniu, ministerstwa zdrowia i spraw wewnętrznych będą musiały opracować przepisy wykonawcze określające wysokość opłaty, zwolnienia wynikające z dwustronnych umów o zabezpieczeniu społecznym oraz sposób płatności (prawdopodobnie przez portal imigracyjny ANEF). Prawnicy specjalizujący się w imigracji biznesowej ostrzegają, że firmy korzystające z VLS-TS dla towarzyszących małżonków lub stażystów na przerwie w nauce powinny uwzględnić nową opłatę w budżecie na 2026 rok. Z kolei prywatne firmy ubezpieczeniowe widzą szansę na sprzedaż polis uzupełniających, jeśli opłata publiczna pokryje tylko podstawowe zwroty kosztów.

Organizacje wspierające imigrantów ostrzegają, że dodatkowa opłata może zniechęcić emerytów o średnich dochodach do osiedlania się w mniejszych francuskich miejscowościach, które liczą na ich wydatki. Doradcy relokacyjni z USA zapowiadają lobbing na rzecz uznania opłaty dla Amerykanów, którzy już płacą Medicare lub prywatne ubezpieczenia. Niewyjaśnioną kwestią pozostaje, czy opłata będzie corocznie indeksowana lub dostosowywana do ryzyka aktuarialnego związanego z wiekiem.

W praktyce cudzoziemcy już przebywający we Francji na wizie „wizyta” raczej nie zostaną obciążeni opłatą wstecz, ale wnioski o przedłużenie pobytu składane od końca 2026 roku mogą wymagać dowodu jej uiszczenia. Gernigon przyznaje, że obciążenie administracyjne „musi pozostać niewielkie” i liczy, że debata skłoni Francję do renegocjacji przestarzałych klauzul wzajemności w kilku dwustronnych umowach zdrowotnych.