Francja planuje coroczną opłatę zdrowotną dla posiadaczy wiz turystycznych długoterminowych

Francuska Zgromadzenie Narodowe niespodziewanie wprowadziło poprawkę do ustawy o finansowaniu systemu zabezpieczenia społecznego na 2026 rok, która nakłada obowiązek na wszystkich obywateli spoza UE posiadających długoterminową wizę „wizyta” (VLS-TS) do opłacania stałej rocznej składki na państwowy system opieki zdrowotnej. Poprawkę, zgłoszoną przez centrowego posła François Gernigona, wprowadzono w odpowiedzi na skargi, że niektórzy emeryci z zagranicy rezygnują z prywatnego ubezpieczenia trzy miesiące po przyjeździe, przerzucając pełne koszty leczenia na już i tak obciążony system ochrony zdrowia we Francji (Puma).

Obecnie posiadacze wiz VLS-TS, którzy mogą udowodnić wystarczające dochody, stają się uprawnieni do korzystania z Puma po 90 dniach pobytu we Francji, nie płacąc nic, chyba że zostanie nałożona dodatkowa opłata od dochodów z inwestycji. Nowe przepisy wymagałyby uiszczenia jeszcze nieokreślonej „minimalnej opłaty” przy rozliczaniu podatku wizowego – najprawdopodobniej za pośrednictwem internetowego portalu imigracyjnego ANEF – zanim zostanie wydana karta Vitale. Źródła rządowe informują, że ministerstwa zdrowia i spraw wewnętrznych przygotują dekret wykonawczy na początku 2026 roku, określając wysokość opłaty, zwolnienia wynikające z dwustronnych umów o zabezpieczeniu społecznym oraz sposób poboru.



Dla zespołów zajmujących się mobilnością pracowników propozycja ta to nie tylko problem budżetowy. Wiele firm korzysta z wiz dla gości, by umożliwić pobyt towarzyszącym małżonkom, stażystom na przerwie w nauce czy konsultantom opłacanym za granicą. Od 2026 roku będą musiały uwzględnić tę składkę – szacowaną na 300-600 euro – w kosztach relokacji i kalkulacjach podziału wynagrodzenia. Prawnicy specjalizujący się w imigracji biznesowej ostrzegają również, że wnioski o przedłużenie wizy złożone po wprowadzeniu opłaty mogą zostać odrzucone, jeśli składka nie zostanie uiszczona, co może skutkować nieplanowanym opuszczeniem terytorium Francji.

Politycznie zwolennicy przedstawiają tę zmianę jako kwestię sprawiedliwości: „Francuscy emigranci rzadko korzystają z bezpłatnej opieki zdrowotnej za granicą” – podkreślił Gernigon. Krytycy z kolei argumentują, że osłabia to atrakcyjność Francji dla zamożnych emerytów i inwestorów z sektora srebrnej gospodarki, na których Paryż stawia od czasu zniesienia podatku od majątku finansowego w 2018 roku. Senat zajmie się ustawą w grudniu; jeśli zostanie przyjęta, opłata może pojawić się na rachunkach wizowych od 1 stycznia 2026 roku. Praktyczne wskazówki dla działów HR to przechowywanie dowodów wpłaty na potrzeby kontroli oraz wyjaśnienie, czy opłata będzie zwracana w ramach firmowych planów zdrowotnych.