Bruksela, samozwańcza stolica Europy, obudziła się 2 grudnia z niechcianym rekordem: 542 dni bez regionalnego rządu. Jak donosi The Guardian, 14-partiowy parlament miasta nie potrafi utworzyć koalicji od wyborów w czerwcu 2024 roku, bijąc tym samym rekord krajowego impasu Belgii z lat 2010-2011.
Choć polityczny impas przyciąga uwagę mediów, jego praktyczne skutki coraz bardziej odczuwalne są w ekosystemie mobilności. Zgodnie z zasadami rządu tymczasowego, Region Stołeczny Brukseli nie może zatwierdzać nowych wydatków, co oznacza brak środków na schronienie dla nielegalnych migrantów, przetwarzanie pozwoleń na zagospodarowanie przestrzenne czy utrzymanie infrastruktury transportu publicznego, z której codziennie korzystają ekspaci. Blisko 200 liderów biznesu, środowisk akademickich i kulturalnych podpisało w tym tygodniu list otwarty, ostrzegając, że „polityczna bezczynność zaczyna wpływać na nasze codzienne życie”, wskazując na rosnącą lukę budżetową i opóźnienia w projektach mieszkań socjalnych.
![Rekordowa, 542-dniowa próżnia polityczna w Brukseli blokuje budżet na usługi dla migrantów]()
Paraliż utrudnia także planowane zmiany polityczne, na które czekają pracodawcy, takie jak indeksacja regionalnych progów płacowych dla pozwoleń na pracę czy dotacje na niskoemisyjne floty firmowe. Dopóki rząd nie zostanie zaprzysiężony, te działania pozostają zamrożone, co komplikuje planowanie delegacji na 2026 rok.
Międzynarodowe firmy zatrudniające wielu pracowników w Brukseli powinny monitorować presję na płynność finansową lokalnych dostawców (w tym agencji relokacyjnych), którzy zależą od regionalnych przetargów, oraz uwzględnić dodatkowy czas w realizacji projektów budowlanych czy wsparcia wizowego wymagających zgody regionu. Niektóre zespoły HR już kierują dojeżdżających pracowników do Flandrii lub Walonii, gdzie administracje działają sprawniej, a procesowanie kart zawodowych przebiega szybciej.
Dyplomaci obawiają się, że długotrwały impas może osłabić przewodnictwo Belgii w Radzie UE w pierwszej połowie 2026 roku, jeśli regionalne usługi – bezpieczeństwo, transport, mieszkalnictwo – pozostaną niedofinansowane. Na razie ekspaci odczuwają skutki głównie jako wolniejsze reakcje służb publicznych i opóźnione naprawy infrastruktury, ale im dłużej trwa próżnia, tym bardziej dotkliwe będą konsekwencje dla mobilności.
Choć polityczny impas przyciąga uwagę mediów, jego praktyczne skutki coraz bardziej odczuwalne są w ekosystemie mobilności. Zgodnie z zasadami rządu tymczasowego, Region Stołeczny Brukseli nie może zatwierdzać nowych wydatków, co oznacza brak środków na schronienie dla nielegalnych migrantów, przetwarzanie pozwoleń na zagospodarowanie przestrzenne czy utrzymanie infrastruktury transportu publicznego, z której codziennie korzystają ekspaci. Blisko 200 liderów biznesu, środowisk akademickich i kulturalnych podpisało w tym tygodniu list otwarty, ostrzegając, że „polityczna bezczynność zaczyna wpływać na nasze codzienne życie”, wskazując na rosnącą lukę budżetową i opóźnienia w projektach mieszkań socjalnych.
Paraliż utrudnia także planowane zmiany polityczne, na które czekają pracodawcy, takie jak indeksacja regionalnych progów płacowych dla pozwoleń na pracę czy dotacje na niskoemisyjne floty firmowe. Dopóki rząd nie zostanie zaprzysiężony, te działania pozostają zamrożone, co komplikuje planowanie delegacji na 2026 rok.
Międzynarodowe firmy zatrudniające wielu pracowników w Brukseli powinny monitorować presję na płynność finansową lokalnych dostawców (w tym agencji relokacyjnych), którzy zależą od regionalnych przetargów, oraz uwzględnić dodatkowy czas w realizacji projektów budowlanych czy wsparcia wizowego wymagających zgody regionu. Niektóre zespoły HR już kierują dojeżdżających pracowników do Flandrii lub Walonii, gdzie administracje działają sprawniej, a procesowanie kart zawodowych przebiega szybciej.
Dyplomaci obawiają się, że długotrwały impas może osłabić przewodnictwo Belgii w Radzie UE w pierwszej połowie 2026 roku, jeśli regionalne usługi – bezpieczeństwo, transport, mieszkalnictwo – pozostaną niedofinansowane. Na razie ekspaci odczuwają skutki głównie jako wolniejsze reakcje służb publicznych i opóźnione naprawy infrastruktury, ale im dłużej trwa próżnia, tym bardziej dotkliwe będą konsekwencje dla mobilności.
Źródło: The Guardian
