W niespodziewanym ruchu, który został entuzjastycznie przyjęty przez agentów turystycznych i linie lotnicze po obu stronach Morza Południowochińskiego, filipińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych (DFA) ogłosiło, że od 16 stycznia 2026 roku posiadacze paszportów Chińskiej Republiki Ludowej będą mogli wjeżdżać do kraju bez wizy na pobyty do 14 dni. Jednostronne zwolnienie z wiz – początkowo ważne przez rok – dotyczy przylotów przez międzynarodowe lotniska Ninoy Aquino w Manili oraz Mactan-Cebu w Cebu. Podróżni muszą okazać paszport ważny co najmniej sześć miesięcy po planowanym wyjeździe, potwierdzenie rezerwacji oraz bilet powrotny lub dalszą podróż. Nie będzie możliwości przedłużenia pobytu ani zmiany statusu wizowego na miejscu.
Administracja prezydenta Marcosa przedstawiła tę decyzję jako narzędzie „ułatwiające handel, inwestycje i turystykę” z szóstym co do wielkości rynkiem źródłowym turystów. W 2019 roku Filipiny odwiedziło 1,7 miliona Chińczyków z kontynentu; do 2025 roku liczba ta spadła do zaledwie 262 tysięcy – to zaledwie 15% poziomu sprzed pandemii. Analitycy branżowi twierdzą, że zniesienie obowiązku wizowego może przywrócić ruch na niedostatecznie wykorzystanym korytarzu lotniczym Chiny-Filipiny, który obecnie działa na około 40% przepustowości z 2019 roku.
![Filipiny wprowadzają 14-dniowy bezwizowy wjazd dla chińskich turystów]()
Dla chińskich firm polityka ta stanowi wygodną opcję na krótkie wyjazdy związane z due diligence, wizytami w terenie i finalizacją transakcji. Pracodawcy na Filipinach muszą jednak nadal uzyskać osobne pozwolenia na pracę dla osób przebywających dłużej niż dwa tygodnie. Zespoły ds. zgodności powinny przypominać podróżnym, że zwolnienie z wizy jest ściśle nieprzenoszalne; przekroczenie dozwolonego pobytu grozi karami dziennymi i możliwym wpisem na czarną listę.
Nie brakuje politycznych niuansów. Choć Manila zabiega o chińskich turystów, napięcia dwustronne na Morzu Południowochińskim nadal trwają. Specjaliści ds. ryzyka powinni nadal monitorować ostrzeżenia bezpieczeństwa i zapewnić podróżnym kompleksowe ubezpieczenie obejmujące ewakuację. Niemniej jednak, dwutygodniowe zwolnienie z wiz jest wyraźnym sygnałem, że ostatni bastion Azji Południowo-Wschodniej, który dotąd opierał się chińskiemu ruchowi turystycznemu, teraz chce uczestniczyć w odbudowie branży.
Dla menedżerów ds. mobilności najważniejsze zadania to: aktualizacja firmowych polityk podróży w świetle nowego zwolnienia; współpraca z liniami lotniczymi w zakresie przekierowywania rezerwacji, które omijają czas potrzebny na uzyskanie wizy; oraz szkolenie pracowników w zakresie dokumentów potwierdzających dalszą podróż – personel lotniskowy został poinstruowany, by egzekwować ten wymóg przy odprawie.
Administracja prezydenta Marcosa przedstawiła tę decyzję jako narzędzie „ułatwiające handel, inwestycje i turystykę” z szóstym co do wielkości rynkiem źródłowym turystów. W 2019 roku Filipiny odwiedziło 1,7 miliona Chińczyków z kontynentu; do 2025 roku liczba ta spadła do zaledwie 262 tysięcy – to zaledwie 15% poziomu sprzed pandemii. Analitycy branżowi twierdzą, że zniesienie obowiązku wizowego może przywrócić ruch na niedostatecznie wykorzystanym korytarzu lotniczym Chiny-Filipiny, który obecnie działa na około 40% przepustowości z 2019 roku.
Dla chińskich firm polityka ta stanowi wygodną opcję na krótkie wyjazdy związane z due diligence, wizytami w terenie i finalizacją transakcji. Pracodawcy na Filipinach muszą jednak nadal uzyskać osobne pozwolenia na pracę dla osób przebywających dłużej niż dwa tygodnie. Zespoły ds. zgodności powinny przypominać podróżnym, że zwolnienie z wizy jest ściśle nieprzenoszalne; przekroczenie dozwolonego pobytu grozi karami dziennymi i możliwym wpisem na czarną listę.
Nie brakuje politycznych niuansów. Choć Manila zabiega o chińskich turystów, napięcia dwustronne na Morzu Południowochińskim nadal trwają. Specjaliści ds. ryzyka powinni nadal monitorować ostrzeżenia bezpieczeństwa i zapewnić podróżnym kompleksowe ubezpieczenie obejmujące ewakuację. Niemniej jednak, dwutygodniowe zwolnienie z wiz jest wyraźnym sygnałem, że ostatni bastion Azji Południowo-Wschodniej, który dotąd opierał się chińskiemu ruchowi turystycznemu, teraz chce uczestniczyć w odbudowie branży.
Dla menedżerów ds. mobilności najważniejsze zadania to: aktualizacja firmowych polityk podróży w świetle nowego zwolnienia; współpraca z liniami lotniczymi w zakresie przekierowywania rezerwacji, które omijają czas potrzebny na uzyskanie wizy; oraz szkolenie pracowników w zakresie dokumentów potwierdzających dalszą podróż – personel lotniskowy został poinstruowany, by egzekwować ten wymóg przy odprawie.
Źródło: People’s Daily / Global Times
