Polityczne napięcia narastają wokół dekretu o masowej legalizacji w Hiszpanii

Zaledwie kilka godzin po tym, jak rząd potwierdził szczegóły swojej niezwykłej regularizacji, partie opozycyjne rozpoczęły skoordynowany atak na ten plan, ostrzegając, że pogłębi on kryzys mieszkaniowy w Hiszpanii i przeciąży usługi publiczne. Konserwatywna Partia Ludowa oraz skrajnie prawicowy Vox oskarżyły mniejszościową koalicję Socjalistów i Podemos o prowadzenie „inżynierii wyborczej” poprzez przyspieszone nadawanie praw wyborczych przyszłym wyborcom.

Zgodnie z dekretem, cudzoziemcy, którzy mieszkają w Hiszpanii co najmniej pięć miesięcy przed 31 grudnia 2025 roku lub złożyli wniosek o azyl przed tym terminem, mogą otrzymać roczne zezwolenie na pobyt z możliwością przedłużenia (pięć lat dla nieletnich), a ostatecznie obywatelstwo po dziesięciu latach (lub krócej dla Latynoamerykanów i uchodźców). Analitycy podkreślają, że imigracja odpowiadała za niemal cały wzrost populacji Hiszpanii o 1,5 miliona w ciągu ostatnich trzech lat, a 90% nowych miejsc pracy przypadło pracownikom urodzonym za granicą.



Środowiska biznesowe generalnie popierają tę inicjatywę, ale wyrażają obawy dotyczące dostępności mieszkań. Rynek wynajmu w Hiszpanii, zwłaszcza w Madrycie, Barcelonie i nadmorskich ośrodkach, jest już pod ogromną presją. Bez równoległych inwestycji w mieszkania socjalne, zdaniem ekonomistów, opinia publiczna może szybko obrócić się przeciwko nowo przybyłym.

Dla specjalistów ds. mobilności i HR polityczna debata jest przypomnieniem, że sama dokumentacja nie gwarantuje akceptacji społecznej. Firmy planujące zatrudnienie nowo zalegalizowanych pracowników powinny rozważyć dodatki mieszkaniowe lub wsparcie przy przeprowadzce, zwłaszcza na przegrzanych rynkach, oraz monitorować potencjalny lokalny opór, który może przełożyć się na biurokratyczne opóźnienia na poziomie samorządowym.

Pomimo kontrowersji, eksperci prawni spodziewają się, że dekret przetrwa wyzwania prawne, ponieważ opiera się na precedensach wcześniejszych amnestii i jest przedstawiany jako środek rynku pracy, a nie polityka azylowa. Niemniej jednak pracodawcom zaleca się przygotowanie planów awaryjnych na wypadek opóźnień wynikających z nakazów sądowych lub przeciążenia administracji.