Hiszpański rząd przyzna legalny status 500 000 nieudokumentowanym imigrantom w historycznej akcji legalizacji

Hiszpania podjęła najbardziej ambitny krok w reformie imigracyjnej w Europie od lat. 2 lutego 2026 roku premier Pedro Sánchez opublikował wideo, w którym bronił dekretu królewskiego umożliwiającego około pół miliona nieudokumentowanych migrantów i osób ubiegających się o azyl uzyskanie pozwolenia na pobyt i pracę od kwietnia. Inicjatywa ta powstała na bazie Popularnej Inicjatywy Ustawodawczej, popartej przez ponad 700 000 podpisów, Kościół katolicki oraz 900 organizacji społeczeństwa obywatelskiego, a została odblokowana po negocjacjach między Podemos a rządzącą Partią Socjalistyczną.

Zgodnie z dekretem, wnioskodawcy muszą udowodnić, że mieszkali już w Hiszpanii lub złożyli wniosek o azyl przed 31 grudnia 2025 roku oraz posiadać czystą kartę kryminalną. Osoby, które spełnią te warunki, otrzymają roczne pozwolenie na pobyt, które można przekształcić w standardowe kategorie imigracyjne, dające dostęp do formalnego rynku pracy, opieki zdrowotnej i zabezpieczenia społecznego. Priorytetem jest utrzymanie jedności rodziny: niepełnoletnie dzieci zostaną zalegalizowane jednocześnie i otrzymają pięcioletnie pozwolenia.



Sánchez przedstawił tę politykę jako wybór „godności, wspólnoty i sprawiedliwości”, kontrastując ją z twardym stanowiskiem wielu partnerów UE i Stanów Zjednoczonych. Zwolennicy podkreślają, że legalizacja zwiększy wpływy podatkowe, ograniczy wyzysk pracowników i pomoże wypełnić chroniczne braki kadrowe w rolnictwie, hotelarstwie, opiece nad osobami starszymi oraz budownictwie. Przedsiębiorcy w większości pozytywnie przyjęli tę decyzję, zauważając, że liczba osób w wieku produkcyjnym w Hiszpanii ma się zmniejszyć o 800 000 w ciągu najbliższej dekady.

Krytycy z prawej strony sceny politycznej – na czele z konserwatywnym Partido Popular i skrajną prawicą Vox – oskarżają rząd o zachęcanie do nielegalnej migracji i prowadzenie „inżynierii wyborczej”. Milarder technologiczny Elon Musk nazwał plan „cynicznym chwytem o władzę”, na co Sánchez odpowiedział na platformie X: „Mars może poczekać – ludzkość nie”. Partie opozycyjne grożą zaskarżeniem ustawy do Trybunału Konstytucyjnego, jednak prawnicy przypominają, że kolejne hiszpańskie rządy, zarówno konserwatywne, jak i socjalistyczne, przeprowadzały nadzwyczajne legalizacje od 1986 roku.

Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej dekret otwiera niespodziewane źródło talentów na terenie Hiszpanii. Firmy będą mogły zatrudniać nowo zalegalizowanych pracowników bez biurokracji związanej z uzyskaniem zezwoleń na pracę, pod warunkiem wypłacania lokalnych wynagrodzeń i odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne. Działy HR powinny przygotować procedury wdrożeniowe na kwiecień i maj, kiedy wydawane będą pierwsze pozwolenia, oraz monitorować regionalne urzędy imigracyjne pod kątem ewentualnych opóźnień w przetwarzaniu wniosków. Zagraniczne oddziały działające w Hiszpanii mogą również potrzebować aktualizacji polityk dotyczących różnorodności i zgodności z przepisami, aby uwzględnić napływ nowych legalnych mieszkańców.