Niemcy penalizują pomoc w wjeździe do kraju dla osób objętych sankcjami UE

Szeroka nowelizacja niemieckiej Ustawy o pobycie (AufenthG) weszła w życie 6 lutego, wprowadzając przestępstwo karne za ułatwianie wjazdu lub tranzytu osób objętych zakazem podróży UE. Nowy §14 ust. 3 wprowadza całkowity zakaz, a nowo dodany §95a przewiduje kary więzienia od trzech miesięcy do pięciu lat za celowe udzielenie pomocy; zorganizowane lub komercyjne ułatwianie wiąże się z minimalnym rocznym wyrokiem. (de.wikipedia.org)

Zmiana ta eliminuje długo krytykowaną lukę w niemieckim prawie podstawowym: dotychczas funkcjonariusze graniczni opierali się na okólnikach administracyjnych podczas zatrzymywania sankcjonowanych oligarchów, polityków czy wojskowych. Ustawowe uregulowanie zakazu zwiększa pewność prawną dla linii lotniczych, obsługi naziemnej i kierowców, którzy teraz mogą powołać się na przepisy prawa, odmawiając świadczenia usług. (de.wikipedia.org)



Zespoły ds. mobilności korporacyjnej muszą natychmiast zaktualizować swoje procedury zgodności. Jeśli kierowcy firmowi, agenci relokacyjni czy nawet współpracownicy świadomie pomogą osobie z czarnej listy przekroczyć granice Niemiec — czy to poprzez transfery VIP z Zurychu, czy przemieszczenia prywatnym odrzutowcem z Wiednia — narażają się na odpowiedzialność karną. To samo dotyczy „miękkiego” ułatwiania, jak organizowanie rezerwacji hotelowych ukrywających tożsamość podróżnego.

W praktyce osoby delegowane, które dzielą loty lub usługi transportowe z sankcjonowanymi osobami, mogą zostać poddane kontroli na granicy, dlatego menedżerowie ds. mobilności powinni wcześniej weryfikować listy gości na spotkania zarządu i wydarzenia w Niemczech. Ponieważ prawo odnosi się do decyzji Rady UE, lista zakazanych osób może się w każdej chwili rozszerzyć; automatyczne sprawdzanie wobec skonsolidowanej listy sankcji finansowych UE jest teraz niezbędne.