Parlament UE Przyspiesza Wprowadzenie Przepisów o „Bezpiecznych Krajach”, Ułatwiając Szybsze Deportacje z Belgii

W głosowaniu przeprowadzonym 10 lutego 2026 roku, członkowie Parlamentu Europejskiego zatwierdzili dwa powiązane ze sobą rozporządzenia, które zasadniczo zmienią sposób rozpatrywania wniosków o azyl w Belgii – i we wszystkich innych państwach członkowskich UE. Pierwsze z nich ustanawia pierwszą w UE listę „bezpiecznych krajów pochodzenia”. Na liście znalazły się m.in. Bangladesz, Kolumbia, Egipt, Indie, Kosowo, Maroko i Tunezja – kraje uznawane za zapewniające odpowiednią ochronę praw człowieka. Towarzyszący dokument określa kryteria wyznaczania „bezpiecznego kraju trzeciego”, co pozwala władzom przekierowywać osoby ubiegające się o azyl do państw, przez które jedynie przejeżdżały w drodze do Europy.

Dla belgijskiego Urzędu ds. Imigracji, który w zeszłym roku rozpatrzył ponad 39 000 wniosków o ochronę, zmiana ta jest przełomowa. Wnioski składane przez obywateli krajów z listy „bezpiecznych” mogą być rozpatrywane w przyspieszonym trybie, trwającym nawet zaledwie dziesięć dni, co znacznie skraca czas, jaki wnioskodawcy mogą przebywać w Belgii podczas rozpatrywania ich spraw. Nowe przepisy dają też Belgii podstawy prawne do odmowy lub ograniczenia świadczeń socjalnych dla osób, które mogły ubiegać się o azyl w innym kraju.



Zwolennicy zmian w belgijskim rządzie podkreślają, że uproszczenie procedur odciąży przeciążoną sieć ośrodków Fedasil, gdzie często zajętość przekracza 90% pojemności. Twierdzą też, że krótsze procedury zniechęcą do przemieszczania się w UE i pozwolą skupić zasoby na osobach faktycznie potrzebujących ochrony. Liberalna partia MR już przyjęła tę decyzję z zadowoleniem, nazywając ją „niezbędnym narzędziem do przywrócenia wiarygodności europejskiemu systemowi azylowemu”.

Organizacje praw człowieka oraz kilka francuskojęzycznych partii ostrzegają jednak, że pojęcie „bezpieczeństwa” jest politycznie elastyczne. Krytycy zwracają uwagę, że niektóre z wymienionych krajów penalizują homoseksualizm lub doświadczają okresowych niepokojów, co rodzi ryzyko błędnych deportacji. Organizacje pozarządowe działające w Brukseli obawiają się, że belgijskie sądy zostaną zalane odwołaniami składanymi na ostatnią chwilę, co może zniwelować korzyści administracyjne.

Rozporządzenia wejdą w życie w czerwcu 2026 roku, dając belgijskim ministerstwom mniej niż cztery miesiące na aktualizację krajowego prawa, szkolenie urzędników i dostosowanie systemów informatycznych. Menedżerowie ds. mobilności międzynarodowej powinni przygotować pracowników na bardziej rygorystyczne kontrole dokumentów, zwłaszcza tych posiadających paszporty z nowo wymienionych „bezpiecznych” krajów. Pracodawcy mogą zalecić dotkniętym zmianami osobom wcześniejsze składanie wniosków o pozwolenia na pracę lub transfery korporacyjne, które umożliwiają uzyskanie długoterminowej wizy D, omijając tym samym krótkoterminową ścieżkę azylową.