Liczba wniosków o azyl w Belgii spadła o 30% w pierwszych czterech miesiącach 2026 roku po zaostrzeniu przepisów

Zaostrzenie polityki azylowej i przyjęć w Belgii już zmienia kierunki migracji, wynika z danych ujawnionych w programie „WNL Op Zondag” 1 czerwca 2026 roku. Minister obrony Theo Francken – wcześniej sekretarz stanu ds. migracji – poinformował holenderskiego nadawcę, że liczba wniosków o azyl złożonych w Belgii między styczniem a kwietniem spadła o 30,5% w porównaniu z tym samym okresem ubiegłego roku. Rząd przypisuje ten spadek wprowadzonym w połowie 2025 roku środkom awaryjnym: ograniczeniom świadczeń dla uznanych uchodźców, którzy przekraczają czas pobytu w ośrodkach, zaostrzonej kontroli ponownych wniosków „Dublin” od migrantów już objętych ochroną w innym kraju UE oraz zdecydowanej kampanii informacyjnej wymierzonej w sieci przemytników ludzi. Przesłanie Franckena – „Belgia to nie kraina mlekiem i miodem płynąca” – odzwierciedla świadomą strategię ograniczenia tzw. „ruchów wtórnych” do belgijskiego, stosunkowo hojnego systemu opieki społecznej. Dla zarządzających mobilnością mniejsza presja azylowa może pośrednio złagodzić zatory w przepełnionym Urzędzie ds. Cudzoziemców, który zajmuje się zarówno wnioskami o ochronę, jak i kartami pobytu z pozwoleniem na pracę. W 2025 roku agencja borykała się z 10-12-tygodniowymi opóźnieniami w wydawaniu kart jednolitych, co utrudniało rotację pracowników w firmach międzynarodowych. Utrzymujący się spadek liczby spraw humanitarnych może uwolnić zasoby na obsługę migracji ekonomicznej. Sąsiednie rządy uważnie obserwują sytuację. Holenderski poseł Ruben Brekelmans w tym samym programie stwierdził, że niektóre belgijskie rozwiązania – zwłaszcza szybsze zakończenie świadczeń – są „interesujące” dla Holandii, choć krajowe przeszkody prawne pozostają. Jeśli takie działania zostaną powielone, mogą zmienić trasy azylowe w Beneluksie i przenieść presję z powrotem na państwa basenu Morza Śródziemnego, gdzie dochodzi do większości nielegalnych przekroczeń granicy. Organizacje pozarządowe ostrzegają, że podejście Belgii może skazać uznanych uchodźców na bezdomność, jeśli nie będzie dostępnych tanie mieszkania, a także wywołać wzrost odwołań w już przeciążonej Radzie ds. Spraw Cudzoziemców. Pracodawcy korzystający z programów zatrudniania na podstawie humanitarnego zezwolenia powinni monitorować, czy zaostrzenie polityki nie ograniczy dostępu do niektórych grup talentów, na przykład syryjskich programistów IT, którzy wcześniej trafiali do kraju w ramach programów przesiedleńczych.