Ogólnokrajowy strajk w Belgii paraliżuje loty, pociągi i służby graniczne 31 maja

Belgia obudziła się w niedzielę, 31 maja 2026 roku, w obliczu poważnych zakłóceń w podróżach, po tym jak trzy główne konfederacje związków zawodowych zorganizowały 24-godzinny strajk generalny. Pracownicy sektora publicznego z operatorów transportu: SNCB/NMBS (kolej), STIB/MIVB (metro w Brukseli), De Lijn (Flandria) oraz TEC (Walonia) dołączyli do protestu razem z personelem ochrony lotnisk, kontrolerami ruchu lotniczego i ekipami obsługi naziemnej. Według lotniska w Brukseli ponad połowa z 640 zaplanowanych na ten dzień odlotów została odwołana lub połączona, podczas gdy lotnisko w Charleroi zawiesiło wszystkie loty wychodzące co najmniej do poniedziałkowego poranka. Długodystansowe połączenia Thalys i Eurostar kursowały według awaryjnych rozkładów, a na autostradach prowadzących do Brukseli tworzyły się korki sięgające 12 km, gdy pasażerowie przesiadali się do samochodów prywatnych. Choć strajk dotyczył głównie reform emerytalnych i indeksacji płac, jego skutki dla mobilności były natychmiastowe i szeroko odczuwalne. Policja federalna potwierdziła, że stanowiska kontroli paszportowej na zewnętrznych granicach Schengen, w tym na lotnisku w Brukseli i terminalu promowym w Zeebrugge, działały w trybie minimalnej obsady, co zmusiło przewoźników do rozłożenia odprawy na różne godziny, by uniknąć tłoku na terenie lotniska. Węzły kurierskie Bpost w Liège i Brukseli Południe również ucierpiały, opóźniając dostawy przesyłek z pozwoleniami na pobyt i paszportami z wizami. Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej moment był wyjątkowo niekorzystny: rotacje pracowników na koniec miesiąca oraz rozpoczęcia letnich projektów zwykle przypadają na ostatni tydzień maja. Kilka międzynarodowych firm zgłosiło opóźnienia w rozpoczęciu pracy przez pracowników spoza UE, których zezwolenia na pracę typu B nadal były w trakcie realizacji. Deloitte Belgia zaleciło zespołom HR „uruchomienie budżetów na awaryjne zakwaterowanie” dla pracowników, którzy nie mogą opuścić kraju, oraz „przeplanowanie harmonogramów wdrożeń” dla talentów oczekujących na przyjazd. Rząd na razie wykluczył zastosowanie nakazów przymusowego powrotu do pracy dla strajkujących pracowników lotnictwa i kolei, jednak minister sprawiedliwości Vincent Van Quickenborne ostrzegł związki, że „naruszenia porządku publicznego na strategicznych punktach kontroli granicznej nie będą tolerowane”. Rozmowy między rządem a liderami związków zaplanowano na początek przyszłego tygodnia; brak porozumienia może skutkować kolejnymi falami strajków w czerwcu. Praktyczne wskazówki dla firm to: 1) utrzymywać elastyczne bilety podróżne do 7 czerwca, 2) planować co najmniej 48-godzinny margines czasowy na podróże i formalności związane z kartami pobytu pracowników, oraz 3) przypominać ekspatriantom, że wizyty w urzędach imigracyjnych tego samego dnia mogą być automatycznie przekładane, jeśli urzędy nie zapewnią minimalnej obsady.