Asielaanvragen in België dalen met 30% in de eerste vier maanden van 2026 na strengere regels

De verscherping van het asiel- en opvangbeleid in België verandert de migratiestromen al, blijkt uit cijfers die op 1 juni 2026 werden gepresenteerd in het actualiteitenprogramma ‘WNL Op Zondag’. Defensieminister Theo Francken – voorheen staatssecretaris voor Migratie – vertelde aan de Nederlandse omroep dat het aantal asielaanvragen in België tussen januari en april met 30,5% is gedaald ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. De Belgische regering schrijft deze daling toe aan noodmaatregelen die medio 2025 zijn ingevoerd: beperkingen op uitkeringen voor erkende vluchtelingen die langer dan toegestaan in opvangcentra verblijven, strengere screening van ‘Dublin’-heraanvragen door migranten die al bescherming kregen in een ander EU-land, en een gerichte informatiecampagne tegen mensensmokkelaars. Franckens boodschap – “België is niet het land van melk en honing” – weerspiegelt een bewuste strategie om de zogenaamde “secundaire migratiestromen” naar het relatief royale Belgische sociale zekerheidsstelsel terug te dringen. Voor mobiliteitsmanagers kan de verminderde asieldruk indirect zorgen voor minder vertragingen bij het overbelaste Dienst Vreemdelingenzaken, die zowel beschermingsaanvragen als verblijfskaarten voor werkvergunningen afhandelt. In 2025 kampte deze dienst met wachttijden van 10 tot 12 weken voor het uitgeven van single-permitkaarten, wat personeelsverplaatsingen bij multinationals bemoeilijkte. Een aanhoudende daling van het aantal humanitaire dossiers kan capaciteit vrijmaken voor economische migratiezaken. Ook buurlanden houden de ontwikkelingen in de gaten. De Nederlandse Kamerlid Ruben Brekelmans noemde in hetzelfde programma verschillende Belgische maatregelen – met name de versnelde stopzetting van opvanguitkeringen – “interessant” voor Nederland, al zijn er binnenlandse juridische obstakels. Als dergelijke maatregelen elders worden overgenomen, kunnen ze de asielroutes binnen de Benelux hertekenen en de druk terugleggen op Mediterrane landen waar de meeste onregelmatige grensovergangen plaatsvinden. Belangenorganisaties waarschuwen dat de Belgische aanpak het risico met zich meebrengt dat erkende vluchtelingen dakloos raken als betaalbare huisvesting ontbreekt, en dat het kan leiden tot meer beroepszaken bij de al overbelaste Raad voor Vreemdelingenbetwistingen. Werkgevers die afhankelijk zijn van humanitaire werkvergunningen moeten goed in de gaten houden of de strengere aanpak de toegang tot bepaalde talenten, zoals Syrische IT-ontwikkelaars die via hervestigingsprogramma’s binnenkwamen, niet bemoeilijkt.