Ministrowie UE w Nikozji potwierdzają, że plan utworzenia „centrum” zwrotu migrantów będzie zgodny z zasadami praw człowieka

Spotkanie w Nikozji w dniu wejścia w życie Paktu UE dotyczącego migracji i azylu (12 czerwca) zgromadziło ministrów spraw wewnętrznych i sprawiedliwości na pierwszym nieformalnym przeglądzie wdrażania nowych przepisów. Komisarz UE ds. spraw wewnętrznych i migracji, Magnus Brunner, poinformował dziennikarzy, że wszelkie porozumienia dotyczące tworzenia „centrów powrotów” — ośrodków przetwarzania w krajach spoza UE dla osób, których wnioski azylowe zostały odrzucone — będą podlegać wspólnej weryfikacji przez Międzynarodową Organizację ds. Migracji oraz UNHCR, aby zapewnić ochronę prawną. Organizacje broniące praw człowieka skrytykowały ten pomysł, ostrzegając, że osoby z negatywną decyzją mogą utknąć w zawieszeniu. Brunner podkreślił, że „standardy praw człowieka i prawo międzynarodowe są niepodważalne” i wskazał na 90% spadek nielegalnych przyjazdów na trasie Bałkanów Zachodnich jako dowód, że nowe przepisy UE już przynoszą efekty. Cypr, który sprawuje rotacyjne przewodnictwo w Radzie UE do 1 lipca, jest jednym z najgłośniejszych zwolenników zaostrzenia polityki powrotów, argumentując, że państwa na pierwszej linii frontu potrzebują ulgi w przepełnionych ośrodkach recepcyjnych. Wiceminister ds. migracji, Nicholas Ioannides, zapowiedział, że po zakończeniu przewodnictwa Cypr przystąpi do negocjacji z afrykańskimi krajami partnerskimi w sprawie tworzenia takich centrów. Dla programów globalnej mobilności przesłanie jest dwojakie: procedury weryfikacji i powrotów z Paktu przechodzą z fazy teoretycznej do praktycznej, a Cypr stawia się jako laboratorium pilotażowych projektów UE. Firmy przenoszące pracowników na Cypr lub przez ten kraj powinny spodziewać się zaostrzonej kontroli tożsamości na granicy zewnętrznej oraz potencjalnie szybszych, ale bardziej ostatecznych decyzji dotyczących statusu ochrony dla towarzyszących członków rodziny. Podczas tego samego spotkania Cypr i Litwa podpisały umowę o relokacji 58 uznanych uchodźców z wyspy do państwa bałtyckiego — to jedno z pierwszych zastosowań mechanizmu „obowiązkowej solidarności” z Paktu (szczegóły w osobnym artykule).