Nowozelandzki minister krytykuje ograniczenia wjazdu „tylko dla Indii” w rozdziale imigracyjnym umowy NZ-Indie

W Wellington wybuchł spór polityczny 27 czerwca 2026 roku, gdy nowozelandzki minister spraw zagranicznych Winston Peters publicznie skrytykował, jak nazwał to, „nagłą zmianę kursu” swojej własnej koalicyjnej rządu w kwestii polityki imigracyjnej związanej z niedawno zawartą Umową o Wolnym Handlu (FTA) między Nową Zelandią a Indiami. W mocno sformułowanym wpisie na X Peters stwierdził, że projekt przepisów rozpowszechniony przez Immigration New Zealand wprowadzi test rynku pracy, zakaz składania wniosków na miejscu oraz zaostrzone zasady łączenia rodzin dla obywateli Indii — warunki, które nie dotyczą obywateli Chin, Tajlandii, Korei Południowej i innych partnerów FTA. Urzędnicy ostrzegali ministrów, że „wyodrębnianie Indusów” może wywołać wyzwania prawne lub działania odwetowe ze strony New Delhi oraz zaszkodzić reputacji Nowej Zelandii jako otwartej gospodarki. Ujawnione przepisy zdają się cofać kluczowe ustępstwa dotyczące mobilności wynegocjowane w zeszłym roku, zgodnie z którymi indyjscy specjaliści mieli otrzymywać uproszczone tymczasowe wizy pracownicze z możliwością uzyskania stałego pobytu po trzech latach. Indyjskie firmy z branży IT i budowlanej, które zaczęły planować zatrudnienie na podstawie pierwotnego tekstu, twierdzą, że proponowane zmiany „znacząco zwiększą ryzyko niezgodności” i mogą skierować inwestycje raczej do Australii lub Kanady. Dla indyjskich firm, które już wysyłają krótkoterminowych pracowników do Nowej Zelandii, planowany zakaz zmiany statusu na miejscu jest szczególnie uciążliwy: pracownicy musieliby opuścić kraj, by złożyć wniosek o przedłużenie, co oznacza co najmniej trzy tygodnie przestoju i dodatkowe koszty podróży. Negocjatorzy handlowi w New Delhi powiedzieli Global Mobility News, że spodziewają się, iż Delhi poruszy tę kwestię na kolejnym posiedzeniu wspólnej komisji w lipcu. Eksperci ostrzegają, że jeśli przepisy zostaną wprowadzone bez zmian, indyjscy eksporterzy mogą wstrzymać ostateczną ratyfikację aneksu usługowego FTA — klauzuli obejmującej także wzajemne uznawanie kwalifikacji i koordynację systemów zabezpieczenia społecznego.