Nowozelandzki minister spraw zagranicznych twierdzi, że umowa o wolnym handlu między Indiami a Nową Zelandią zawiera „ukryte” ograniczenia wizowe wymierzone w obywateli Indii

Debata na temat Indyjsko-Nowozelandzkiej Kompleksowej Umowy o Partnerstwie Gospodarczym przeniosła się na salę parlamentu w Wellington 27 czerwca, gdy minister spraw zagranicznych Winston Peters zarzucił, że projekt ustawy zawiera przepisy imigracyjne „wskazujące wyłącznie na Hindusów”. Podczas pierwszego czytania ustawy umożliwiającej wdrożenie porozumienia Peters stwierdził, że urzędnicy ostrzegali ministrów, iż takie środki jak test ekonomicznych potrzeb stosowany tylko wobec obywateli Indii oraz zakaz zmiany wiz na miejscu mogą zaszkodzić dwustronnym relacjom i narazić Nową Zelandię na działania prawne ze strony New Delhi. Zgodnie z umową o wolnym handlu (FTA) oczekuje się, że do 5 000 indyjskich specjalistów rocznie otrzyma trzyletnie tymczasowe wizy pracownicze, a studenci z Indii będą mieli nieograniczone prawo do pracy podczas nauki. Peters argumentował, że rzeczywista liczba przyjazdów może przekroczyć 20 000, gdy doliczyć osoby towarzyszące i otwarte prawa do pracy, a rząd próbuje po cichu ograniczyć te możliwości po podpisaniu umowy w kwietniu. Minister handlu Todd McClay odrzucił te zarzuty, nazywając je „dezinformacją” i podkreślając, że przepisy imigracyjne odpowiadają warunkom oferowanym innym partnerom FTA. Dla indyjskich firm zainteresowanych rynkiem agrotechnologicznym i usług cyfrowych w Nowej Zelandii oraz dla nowozelandzkich pracodawców chcących uzupełnić braki kadrowe, publiczna kłótnia wprowadza niepewność. Doradcy imigracyjni informują, że otrzymują zapytania od indyjskich firm IT i z branży hotelarskiej dotyczące tego, czy pracownicy będą podlegać testom rynku pracy specyficznym dla kraju. Jeśli zarzuty Petersa zyskają poparcie polityczne, ostrzegają, że rozpatrywanie wniosków związanych z FTA może się opóźnić, gdy urzędnicy będą wyjaśniać politykę. New Delhi nie skomentowało sprawy, ale analitycy ds. stosunków zagranicznych zauważają, że Indie wcześniej sprzeciwiały się postrzeganym dyskryminacyjnym limitom wizowym (np. w umowie migracyjnej z Wielką Brytanią). Jeśli Nowa Zelandia wprowadzi surowsze zasady dotyczące transferów wewnątrzfirmowych lub łączenia rodzin dla obywateli Indii, nie można wykluczyć działań odwetowych, takich jak spowolnienie negocjacji dotyczących dostępu do rynku dla nowozelandzkiego eksportu mleczarskiego. Międzynarodowe korporacje zatrudniające dużą liczbę pracowników z Indii są więc zalecane, by przygotować plany awaryjne i śledzić prace komisji sejmowej nad ustawą, które odbędą się jeszcze w tym roku.