Centra Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) 25 czerwca 2026 roku cicho wprowadziły kolejne 30-dniowe zawieszenie „prawa wjazdu” dla osób, które w ciągu ostatnich 21 dni przebywały w określonych krajach dotkniętych epidemią Eboli. Zarządzenie, opublikowane 16 lipca, zostało wydane na podstawie artykułów 362 i 365 Ustawy o Służbie Zdrowia Publicznego i obowiązuje do 21 lipca 2026 roku, z możliwością przedłużenia według uznania dyrektora CDC. Zakaz wjazdu dotyczy większości cudzoziemców i osób niebędących rezydentami, które niedawno przebywały w Demokratycznej Republice Konga, Ugandzie lub sąsiednich państwach o wysokim ryzyku, chyba że kwalifikują się do wąskich wyjątków humanitarnych lub dyplomatycznych. Linie lotnicze muszą kierować takich podróżnych do jednego z 11 wyznaczonych lotnisk w USA, gdzie dostępne są zaostrzone procedury kontroli. Decyzja ta jest odpowiedzią na majowe i czerwcowe dyrektywy CDC oraz na wzrost liczby przypadków Eboli wzdłuż granicy między DRC a Sudanem Południowym. Organizacja branżowa Airlines for America zgłosiła uwagi, postulując „bardziej oparte na ocenie ryzyka” podejście – na przykład skupienie się na poszczególnych prowincjach zamiast całych krajów oraz rozszerzenie listy lotnisk przyjmujących pasażerów. CDC odmówiło, powołując się na szybko zmieniające się dane epidemiologiczne. Przewoźnicy pozostają odpowiedzialni za wcześniejsze zgłaszanie list pasażerów i mogą zostać ukarani grzywną za nieprzestrzeganie przepisów. Dla międzynarodowych pracodawców przedłużenie zakazu oznacza dalsze ograniczenia w rotacji personelu projektowego w Afryce Środkowej. Firmy powinny zrewidować plany zarządzania kryzysowego, potwierdzić pokrycie ewentualnej ewakuacji medycznej oraz poinformować podróżnych, że trasy przejazdu przez zakazane kraje – nawet bez opuszczania samolotu – mogą skutkować odmową wejścia na pokład samolotu do USA. Menedżerowie łańcuchów dostaw, wysyłający techników lub inżynierów do projektów górniczych i energetycznych w regionie, powinni uwzględnić dodatkowy czas na kwarantanny w krajach trzecich lub alternatywne formy pracy zdalnej, aż do ustabilizowania się sytuacji epidemiologicznej.
Źródło: Federal Register
