Administracja Trumpa Wskrzesza Kontrowersyjną Zasadę „Public Charge” dotyczącą Zielonych Kart

USCIS ogłosił 16 lipca 2026 roku przywrócenie tzw. testu „public-charge”, czyli zasady pozwalającej urzędnikom odmówić przyznania stałego pobytu osobom, które mogą korzystać z pomocy publicznej, takiej jak bony żywnościowe, Medicaid czy bony mieszkaniowe. Przepis, wprowadzony po raz pierwszy w lutym 2020 roku, a zawieszony przez administrację Bidena w 2021 roku, zostanie oficjalnie opublikowany 20 lipca i wejdzie w życie 18 września. Zgodnie z rozszerzonym standardem, urzędnicy konsularni i zajmujący się zmianą statusu muszą ocenić wiek, stan zdrowia, wielkość rodziny, wykształcenie, znajomość języka angielskiego, historię kredytową oraz wcześniejsze korzystanie z pomocy publicznej przez wnioskodawcę. Korzystanie z wybranych świadczeń przez ponad 12 miesięcy w ciągu dowolnych 36 miesięcy będzie miało duże znaczenie przeciwko wnioskodawcy. Wytyczne nakazują również uwzględniać prywatne ubezpieczenie zdrowotne oraz dochód gospodarstwa domowego przekraczający 125% federalnej granicy ubóstwa jako czynniki sprzyjające. Organizacje broniące praw imigrantów twierdzą, że polityka ta jest w praktyce testem majątkowym i zniechęci rodziny o mieszanym statusie do korzystania z programów opieki zdrowotnej i żywieniowej, co ostatecznie zwiększy koszty nieopłaconej opieki dla stanów. Koalicje biznesowe obawiają się, że utalentowani pracownicy z zagranicy mogą wybrać Kanadę lub UE zamiast ryzykować odmowę zielonej karty po latach pracy w USA. Dla pracodawców pierwszym krokiem jest przegląd pakietów świadczeń i dodatków relokacyjnych obejmujących Medicaid lub program SNAP dla osób na utrzymaniu. Zespoły HR powinny także przygotować się na dłuższe rozpatrywanie wniosków I-485 oraz potencjalnie większą liczbę próśb o dodatkowe dokumenty, gdy urzędnicy będą analizować zeznania podatkowe, wyciągi bankowe i polisy ubezpieczeniowe. W związku z sygnałami administracji o szerszym powiązaniu samowystarczalności z dopuszczalnością, menedżerowie ds. mobilności powinni spodziewać się surowszej kontroli w przypadku humanitarnego zezwolenia na pobyt, sponsorowania rodzinnego, a nawet wiz pracowniczych, gdy gospodarstwo domowe beneficjenta może kwalifikować się do świadczeń. Wczesne doradztwo i solidna dokumentacja będą kluczowe, aby utrzymać płynność długoterminowych procesów relokacyjnych.