Belgijski premier popiera wspólne wezwanie UE do wprowadzenia nadzwyczajnych środków na granicach po wzroście liczby migrantów w Ceucie

Belgijski premier Bart De Wever dołączył do 21 innych przywódców Unii Europejskiej, którzy w pilnym liście otwartym do Komisji Europejskiej i Rady zażądali zwołania nadzwyczajnego spotkania ministrów spraw wewnętrznych „bez zwłoki” w celu przeciwdziałania temu, co określają jako „uzbrojenie migracji” na zewnętrznych granicach UE. Decyzja ta nastąpiła po przybyciu szacunkowo 50 000–60 000 migrantów w ciągu niespełna dwóch dni do hiszpańskiej enklawy Ceuta w Afryce Północnej — bezprecedensowym napływie, który przeciążył lokalne możliwości przyjęcia i wywołał gorącą debatę polityczną w całej Europie.

W liście, opublikowanym w sobotę 1 sierpnia 2026 roku przez kancelarię włoską i współpodpisanym przez De Wevera, sygnatariusze ostrzegają, że „niekontrolowane masowe przekroczenia granic oraz inne hybrydowe zagrożenia” mogą podważyć zaufanie społeczne do systemu migracyjnego UE i zachęcić do naśladowczych działań, jeśli pozostaną bez reakcji. Apelują do irlandzkiej prezydencji Rady o zwołanie wirtualnego posiedzenia Rady ds. Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz naciskają na Komisję, by uruchomiła narzędzia szybkiego reagowania przewidziane w nowym Pakcie o Migracji i Azylu, który wszedł w życie w czerwcu.

Chociaż hiszpańskie ministerstwo spraw wewnętrznych już wysłało dodatkowe siły policyjne do Ceuty i rozpoczęło budowę pływającej bariery mającej zniechęcić do przepraw morskich, krytycy wskazują, że decyzja Hiszpanii z zeszłego miesiąca o zalegalizowaniu prawie pół miliona nieudokumentowanych pracowników stworzyła „czynnik przyciągający”. Włoska premier Giorgia Meloni poszła o krok dalej, ogłaszając tymczasowe zawieszenie bezwizowego ruchu w strefie Schengen z Hiszpanii — mimo braku granicy lądowej — podczas gdy Dania, Austria i Grecja podobno rozważają podobne kontrole przy przylotach drogą powietrzną i morską.



Belgia nie ogłosiła jednostronnych kontroli, ale podpis De Wevera sygnalizuje zbliżenie Brukseli z rządami o bardziej restrykcyjnym podejściu, domagającymi się zaostrzenia ochrony granic zewnętrznych. W praktyce podróżujący służbowo oraz międzynarodowe firmy z siedzibą w Belgii mogą odczuć skutki na dwa sposoby. Po pierwsze, każda decyzja na poziomie UE o wzmocnieniu południowej granicy morskiej prawdopodobnie skieruje zasoby Frontexu z innych granic zewnętrznych, co może wydłużyć czas oczekiwania na rozpatrzenie wniosków wizowych w Afryce Północnej — ważnym źródle pracowników dla belgijskich firm budowlanych i logistycznych borykających się z niedoborem siły roboczej. Po drugie, jeśli kolejne państwa członkowskie pójdą za przykładem Włoch i przywrócą selektywne kontrole Schengen na lotach z Hiszpanii, czas przejścia przez lotnisko w Brukseli może się wydłużyć, gdy przewoźnicy i służby graniczne będą dostosowywać się do doraźnych kontroli dokumentów w ramach systemu wjazdu/wyjazdu UE.

Firmy powinny zalecić swoim pracownikom mobilnym noszenie przy sobie dowodów zamieszkania lub uprawnień do pracy oraz uwzględnić dodatkowy czas na przesiadki, zwłaszcza w podróżach wewnątrz UE obejmujących Hiszpanię, Włochy lub Danię. Politycznie, ten incydent pokazuje, jak szybko punkty zapalne migracji poza terytorium Belgii mogą kształtować krajową agendę. Koalicja De Wevera objęła władzę, obiecując surowsze zarządzanie azylem; jego szybkie poparcie dla listu pozwala mu pokazać stanowczość, pozostawiając decyzje operacyjne — takie jak wysłanie belgijskich oficerów łącznikowych do Ceuty czy finansowanie wzmocnień Frontexu — pod warunkiem ostatecznego konsensusu Rady.

Interesariusze belgijskiej gospodarki nastawionej na eksport powinni zatem uważnie śledzić nadchodzące posiedzenia Rady ds. Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych: przyspieszone porozumienie w sprawie „mechanizmu kryzysowego” UE może nałożyć na państwa członkowskie krótkoterminowe kwoty relokacji lub zobowiązania do sponsorowania powrotów, co będzie miało bezpośrednie konsekwencje dla firm zajmujących się sponsorowaniem pozwoleń na pracę oraz koordynacją zabezpieczenia społecznego pracowników transgranicznych.