Belgia zmienia zasady dla pracowników transgranicznych przed sierpniowym terminem

Belgijskie Biuro ds. Imigracji (IBZ) po cichu opublikowało pierwszą od 1981 roku znaczącą nowelizację przepisów dotyczących pracowników transgranicznych. Ministerialny okólnik, opublikowany 27 lipca 2026 roku, wejdzie w życie „dzień po ukazaniu się w Belgijskim Dzienniku Urzędowym” – spodziewane jest to w pierwszej połowie sierpnia. Reforma ma na celu dostosowanie belgijskich praktyk do realiów po Brexicie oraz rosnącej popularności pracy hybrydowej, która pozwala tysiącom osób mieszkać w jednym kraju, a pracować w innym.

Obecnie mieszkańcy sąsiednich państw UE – Niemiec, Francji, Luksemburga i Holandii – mogą dojeżdżać do pracy na podstawie zaświadczenia „Załącznik 15”, które potwierdza zatrudnienie w Belgii przy jednoczesnym zamieszkaniu za granicą. Ten dokument wkrótce zniknie. Pracownicy transgraniczni z tych czterech krajów otrzymają 12-miesięczny okres przejściowy na złożenie wniosku o nową elektroniczną kartę pracownika transgranicznego lub o jednolite pozwolenie, jeśli ich sposób zatrudnienia nie spełnia już ścisłej definicji codziennego lub cotygodniowego dojazdu.



Firmy, które nadal będą korzystać z Załącznika 15 po upływie okresu przejściowego, mogą zostać ukarane grzywną do 8 000 euro za każdego pracownika. Zmiana ta ma jeszcze większe znaczenie dla mieszkańców Wielkiej Brytanii. Od czasu Brexitu brytyjscy dojeżdżający znajdowali się w prawnej szarej strefie. Okólnik jednoznacznie stwierdza, że mieszkańcy UK „nie będą już mogli wjeżdżać do Belgii na podstawie Załącznika 15”. Muszą ubiegać się o długoterminową wizę typu D w ambasadzie belgijskiej w Londynie, uzyskać jednolite pozwolenie oraz zarejestrować się w lokalnej gminie, jeśli ich fizyczna obecność w Belgii przekracza 90 dni w dowolnym okresie 180 dni.

Działy HR mają zaledwie miesiąc na zidentyfikowanie pracowników objętych zmianami, rozpoczęcie procesu wizowego oraz dostosowanie raportowania płacowego, ponieważ terminy wiz w Londynie są już rezerwowane z sześciotygodniowym wyprzedzeniem. Pracodawcy powinni również zwrócić uwagę na konsekwencje dla belgijskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Usunięcie Załącznika 15 oznacza, że pracownicy transgraniczni mogą od pierwszego dnia podlegać belgijskim składkom na ubezpieczenia społeczne, chyba że posiadają zaświadczenie A1 potwierdzające dalsze ubezpieczenie w kraju zamieszkania. Należy przejrzeć klauzule dotyczące wyrównania podatkowego w umowach o delegowanie oraz rozważyć konieczność zgłoszeń LIMOSA dla okazjonalnych podróży służbowych z UK przekraczających 20 dni.

Praktyczna wskazówka: Stwórz wewnętrzny rejestr wszystkich pracowników mieszkających za granicą i dojeżdżających do Belgii do pracy. Sprawdź, czy kwalifikują się do nowej karty pracownika transgranicznego (ścisły codzienny lub cotygodniowy dojazd, zamieszkanie w UE), czy muszą przejść na jednolite pozwolenie. W przypadku pracowników z UK natychmiast rozpocznij proces ubiegania się o wizę D i zaplanuj dodatkowy czas na pobranie danych biometrycznych w belgijskiej gminie. Nieprzestrzeganie przepisów może skutkować odmową wjazdu na granicy oraz karami finansowymi dla firm sięgającymi sześciocyfrowych kwot w przypadku dużych pracodawców.