Losowanie na Wyspie Księcia Edwarda przyciąga 195 pracowników z priorytetowych sektorów

Wyspa Księcia Edwarda nadal zaskakuje swoją rolą w kanadyjskiej polityce imigracyjnej. 19 września prowincja wydała 195 zaproszeń w ramach Programu Nominacji Prowincjonalnej (PEI PNP), kierując je do kandydatów z sektorów takich jak opieka zdrowotna, budownictwo, produkcja, przetwórstwo spożywcze oraz innych priorytetowych branż. Choć roczna pula miejsc dla PEI jest niewielka w porównaniu z Ontarią czy Kolumbią Brytyjską, to jednak skoncentrowanie się na potrzebach rynku pracy sprawia, że wybrani kandydaci szybko znajdują zatrudnienie, a następnie uzyskują status stałego rezydenta. Najnowsze losowanie połączyło strumienie Labour Impact i Express Entry, co odzwierciedla przejście PEI do jednolitego systemu rankingowego i podkreśla znaczenie aktywnego profilu federalnego, nawet dla osób już pracujących na wyspie. Dla pracodawców nominacja z PEI to sposób na zapełnienie stałych luk kadrowych w pielęgniarstwie, transporcie ciężarowym oraz rozwijającym się klastrze lotniczym wokół lotniska w Charlottetown. Dla zagranicznych pracowników oznacza to prestiżowe 600 punktów CRS, które praktycznie gwarantują zaproszenie do aplikowania w kolejnej rundzie federalnego Express Entry. Jednak kandydaci mają tylko 60 dni na złożenie kompletnego wniosku i muszą spełnić wymogi dotyczące środków na osiedlenie się oraz zamiaru zamieszkania na wyspie. Rząd prowincji nie ujawnił minimalnej punktacji wewnętrznej zastosowanej w losowaniu, zachowując pewną dozę nieprzejrzystości, która pozwala na szybkie dostosowanie kryteriów. Mimo to, dotychczasowe obserwacje pokazują, że dopasowanie do sektora i doświadczenie zawodowe na PEI mają większe znaczenie niż same punkty CRS. W obliczu nadchodzącego boomu infrastrukturalnego w Kanadzie Atlantyckiej — napędzanego prowincjonalnymi inicjatywami na rzecz zielonej energii oraz federalnymi wydatkami na obronę — program PEI PNP będzie coraz ważniejszym kanałem dla pracodawców poszukujących wyspecjalizowanych talentów, które nie chcą mierzyć się z wyższymi kosztami życia w większych prowincjach.