Upadek ILAC Pozostawia 1 300 Międzynarodowych Studentów w Trudnej Sytuacji – Walczą o Status i Zwroty Pieniędzy

Wstrząs dla kanadyjskiego sektora edukacji międzynarodowej: International Language Academy of Canada (ILAC) – największa prywatna szkoła języka angielskiego w kraju – ogłosiła upadłość pod koniec 19 września. Informację tę jako pierwsze podało Immigration 2 Canada wczesnym rankiem 20 września, potwierdzając, że około 1300 uczniów na kampusach w Toronto i Vancouver nagle straciło dostęp do zajęć, świadectw oraz oficjalnych listów akceptacyjnych (LOA). Upadek ILAC nastąpił zaledwie tydzień po zamknięciu kanadyjskich oddziałów konkurencyjnej sieci EC English, co wywołało obawy o nadzór nad prywatnymi szkołami językowymi.

Większość dotkniętych uczniów posiada pozwolenia na naukę, które wymagają ciągłej rejestracji, by utrzymać status. Bez szybkiego przeniesienia do innych instytucji edukacyjnych (DLI) wielu z nich może stracić status w ciągu 90 dni, co zagraża ich możliwości pracy na pół etatu, a dla niektórych także ścieżce do uzyskania pozwolenia na pracę po ukończeniu studiów (PGWP). Ministerstwo Imigracji, Uchodźców i Obywatelstwa Kanady (IRCC) nie wydało jeszcze ogólnej polityki ułatwień, jednak historycznie oferowało okresy karencji i przyspieszone procedury przenosin, gdy DLI zamykały działalność.



Prawnicy imigracyjni apelują do uczniów o zebranie dowodów wpłat czesnego oraz natychmiastowe zabezpieczenie nowych listów akceptacyjnych, aby mogli złożyć wniosek o „zmianę DLI” przez swoje konta online. Dla pracodawców korzystających z pracy studentów międzynarodowych na pół etatu, zwłaszcza w sektorze hotelarskim i handlu detalicznym, zakłócenia mogą oznaczać nagłe braki kadrowe w okresie przedświątecznym. Rodziny goszczące ryzykują utratę dochodów z wynajmu.

Tymczasem regulatorzy prowincjonalni w Ontario i Kolumbii Brytyjskiej są pod presją, by objąć prywatne szkoły językowe tymi samymi zasadami ochrony finansowej, które obowiązują szkoły zawodowe. Cała sytuacja uwypukla szerszą słabość sektora: szkoły językowe działają na bardzo cienkich marżach w warunkach intensywnej konkurencji po pandemii. W miarę jak Ottawa ogranicza wzrost liczby pozwoleń na naukę, słabsi finansowo gracze mogą wycofać się z rynku, zmuszając zespoły ds. mobilności globalnej do bardziej wnikliwej weryfikacji partnerów edukacyjnych. Planowanie awaryjne – od alternatywnych programów językowych po tymczasowe stanowiska wyznaczone przez pracodawców – będzie kluczowe, dopóki regulatorzy nie zaostrzą zabezpieczeń finansowych w tym sektorze.