Sąd w Delhi zezwala siedmiu obcokrajowcom podejrzanym w śledztwie dotyczącym terroryzmu z użyciem dronów na opuszczenie Indii na 30 dni, zgodnie z warunkami Ustawy o Imigracji.

W orzeczeniu podkreślającym elastyczność indyjskiej Ustawy o Imigracji i Cudzoziemcach (2025), specjalny sąd w Rouse Avenue w Delhi zezwolił obywatelowi USA oraz sześciu obywatelom Ukrainy – zatrzymanym w marcu pod zarzutem dostarczania dronów grupom powstańczym w Mjanmie – na opuszczenie Indii na miesiąc w celu odwiedzenia rodzin. Informację tę jako pierwszy podał dziennikarz Sohail Khan w serwisie National Revealed o godzinie 1:00 w nocy 25 września. Sędzia Prashant Sharma zaznaczył, że Narodowa Agencja Śledcza (NIA) postawiła zarzuty grupie jedynie na podstawie artykułów 21 i 23 Ustawy o Imigracji i Cudzoziemcach, a nie na podstawie antyterrorystycznych przepisów UAPA. Sąd zauważył, że oskarżeni współpracowali, wcześniej uzyskali zwolnienie z aresztu z powodu przekroczenia przez NIA 180-dniowego terminu na złożenie pełnego aktu oskarżenia oraz zobowiązali się stawiać na wezwania sądu. Decyzja wymaga od siedmiu osób podania szczegółowych danych kontaktowych, złożenia poręczenia oraz zgłaszania każdej zmiany adresu podczas pobytu za granicą. Ich paszporty, obecnie zatrzymane przez FRRO, zostaną tymczasowo zwrócone. Niepowrót w wyznaczonym terminie spowoduje wydanie listów gończych i utratę poręczenia. Analitycy prawni wskazują, że sprawa pokazuje, jak przestępstwa imigracyjne mogą być zdeeskalowane z narracji dotyczących bezpieczeństwa narodowego, gdy brakuje dowodów w odpowiednim czasie. Dla międzynarodowych pracodawców jest to sygnał, jak ważne jest monitorowanie ryzyka prawnego pracowników, zwłaszcza w obszarze technologii dronów i towarów podwójnego zastosowania. Orzeczenie daje również wgląd w ewolucję podejścia Indii do praw cudzoziemców na mocy Ustawy z 2025 roku, która wprowadziła możliwość ugodowego rozstrzygania wykroczeń imigracyjnych oraz rozszerzyła dyskrecję sądów w kwestii humanitarnych wniosków o podróże. Firmy powinny zrewidować wewnętrzne procedury zgodności, aby zapewnić, że pracownicy zagraniczni rozumieją swoje obowiązki oraz potencjalne konsekwencje przekroczenia pobytu lub niewłaściwego użycia wiz.