Wniosek o dostęp do informacji ujawnia, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych dostarczyło 974 hidżaby migrantom z Kanału, wywołując polityczną burzę

Dane ujawnione na mocy Ustawy o Dostępie do Informacji Publicznej pokazują, że między styczniem a czerwcem 2026 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wydało 974 chusty na głowę dla kobiet i dziewcząt przetwarzanych po przeprawie przez Kanał La Manche małymi łodziami. Te elementy odzieży były częścią większego zapasu zestawów odzieży awaryjnej przechowywanych w bazie Border Security Command w Dover, który obejmował także 10 694 zestawy odzieży męskiej, 572 czapki typu beanie oraz 350 śpioszków dla niemowląt. Całkowity budżet na odzież dla nieregularnych przybyszów od 2021 roku przekroczył 4 miliony funtów.

Przeciwko tym wydatkom wystąpił opozycyjny minister spraw wewnętrznych Chris Philp, określając je jako „zniewagę dla ciężko pracujących podatników” i argumentując, że to finansowanie przez państwo artykułów religijnych dla osób, które „włamały się do naszego kraju”. Ponownie zaapelował o wystąpienie Wielkiej Brytanii z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, aby „wszyscy nielegalni imigranci” mogli być natychmiast deportowani po przybyciu.

Organizacje wspierające migrantów podkreśliły, że zapewnienie suchej, kulturowo odpowiedniej odzieży jest obowiązkiem prawnym w zakresie ochrony, zwracając uwagę, że przybysze często spędzają 10–12 godzin na otwartych łodziach, gdzie ryzyko hipotermii jest realne. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zaznaczyło, że ma prawny obowiązek oferowania „podstawowych zestawów suchej odzieży” tam, gdzie jest to konieczne, a przedmioty te są kupowane hurtowo po cenach hurtowych. Urzędnicy dodali, że każda chusta kosztuje mniej niż 3 funty, a dystrybucja odbywa się na podstawie indywidualnego wyboru, a nie profilowania religijnego.

Departament podkreślił także 42% spadek liczby przybyć rok do roku, przypisując to wspólnym patrolom i konfiskatom sprzętu na wybrzeżu Francji. Dla specjalistów ds. mobilności korporacyjnej ten przypadek pokazuje, jak nawet drobne koszty operacyjne w systemie azylowym ulegają upolitycznieniu i zapowiada zaostrzenie kontroli nad pozycjami humanitarnymi w budżecie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na lata 2026-27.

Firmy korzystające z humanitarnych ścieżek sponsorskich — takich jak programy Sponsoringu Społecznościowego dla uchodźców afgańskich i palestyńskich — powinny przygotować się na możliwe opóźnienia lub przesunięcia zasobów, jeśli presja polityczna na ograniczenie usług wsparcia wzrośnie. W dłuższej perspektywie analitycy przewidują, że debata na temat kosztów przyjęcia finansowanych z podatków będzie miała wpływ na etap prac parlamentarnych nad ustawą o imigracji i azylu jesienią, gdzie prawdopodobne są poprawki dotyczące minimalnych świadczeń socjalnych dla nieregularnych przybyszów.