Belgijskie Biuro ds. Azylu wydaje wytyczne dla wnioskodawców w związku z zakłóceniami transportu spowodowanymi strajkiem

Urząd Komisarza Generalnego ds. Uchodźców i Osób Bezpaństwowych (CGRS) poinformował osoby ubiegające się o azyl, że zaplanowane na 9 i 12 października osobiste rozmowy odbędą się pomimo ogólnokrajowego strajku. Jednocześnie przedstawiono środki awaryjne dla tych, którzy nie będą mogli dotrzeć na miejsce. W komunikacie opublikowanym 7 października CGRS zaznacza, że operator kolejowy SNCB, brukselski przewoźnik publiczny STIB oraz regionalne linie autobusowe De Lijn i TEC przewidują poważne ograniczenia w kursowaniu. Wnioskodawcy, opiekunowie, prawnicy i organizacje wspierające są zachęcani do dołożenia wszelkich starań, by stawić się na rozmowy, jednak jeśli podróż okaże się niemożliwa, należy tego samego dnia powiadomić centrum dyspozytorskie CGRS mailowo, podając imię, nazwisko i numer sprawy. Urząd zobowiązuje się do szybkiego wyznaczenia nowego terminu. Brak powiadomienia może skutkować zamknięciem sprawy z powodu braku współpracy, co może zagrozić uzyskaniu ochrony. Informacja ta jest szczególnie ważna dla międzynarodowych pracodawców, którzy sponsorują przypadki humanitarne lub związane z łączeniem rodzin – opóźnienia w procedurze azylowej mogą wpłynąć na terminy zezwoleń na pracę i rejestrację w systemie ubezpieczeń społecznych. Zespoły ds. mobilności powinny skontaktować się z pracownikami lub członkami rodzin w trakcie procedury azylowej, aby upewnić się, że mają alternatywne środki transportu i znają obowiązek powiadomienia. Przypomnienie CGRS pojawia się w kontekście wdrażania w Belgii nowych unijnych przepisów azylowych, obowiązujących od 12 czerwca 2026 roku, które zaostrzają terminy i zwiększają stosowanie przyspieszonych decyzji. W takich warunkach każde opóźnienie spowodowane strajkiem może mieć poważniejsze konsekwencje dla wnioskodawców. Wczesna komunikacja ze strony CGRS ma na celu pogodzenie efektywności procedur z zasadą sprawiedliwości podczas ogólnokrajowych protestów. Pokazuje też, jak ważne jest, aby instytucje spoza sektora transportowego planowały działania na wypadek zakłóceń mobilności przy zarządzaniu usługami publicznymi o krytycznym znaczeniu czasowym.