Mahkamah Tinggi Bombay akan menyemak semula notis ‘Tinggalkan India’ terhadap warganegara AS Imran Khan, menekankan kuasa di bawah Akta Orang Asing

Mahkamah Tinggi Bombay pada 19 Oktober menetapkan pendengaran segera pada 26 Oktober berhubung petisyen oleh pelakon Bollywood dan pemegang pasport AS, Imran Khan, yang mencabar arahan Polis Mumbai supaya beliau meninggalkan India sebelum 28 Oktober. Notis itu dikeluarkan di bawah Seksyen 7(2)(c) dan 29 Akta Orang Asing 1946 selepas Khan ditahan seketika berhampiran satu protes anti-kerajaan. Peguam Khan berhujah bahawa arahan tersebut adalah ‘sewenang-wenangnya, tidak seimbang dan melanggar keadilan semula jadi’, dengan menegaskan bahawa pelakon itu telah tinggal di India sejak umur dua tahun, tiada rekod jenayah dan menafikan terlibat dalam mana-mana perhimpunan haram. Petisyen itu juga memohon penangguhan prosiding tunjuk sebab yang boleh menyebabkan beliau kehilangan status Warga Negara Luar Negeri India (OCI). Kes ini mendapat perhatian rapi daripada pakar mobiliti global kerana ia menawarkan pemeriksaan kehakiman yang jarang berlaku terhadap kuasa eksekutif untuk mengusir warga asing secara ringkas atas alasan keselamatan. Penasihat undang-undang menyatakan bahawa peruntukan yang sama telah digunakan untuk mengeluarkan arahan keluar terhadap beberapa aktivis asing dalam beberapa tahun kebelakangan, tetapi hanya sedikit yang mencabar di mahkamah. Sekiranya Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa sebab terperinci dan prosedur sewajarnya diperlukan sebelum mengeluarkan notis Tinggalkan India, ia boleh mendorong Kementerian Dalam Negeri untuk mengubah prosedur operasi standard, memberikan hak prosedur yang lebih kukuh kepada warga asing. Sehingga itu, majikan digalakkan memantau keputusan kes, memastikan kakitangan asing mempunyai pendaftaran FRRO yang sah dan menasihati mereka mengelak daripada menghadiri perhimpunan politik yang boleh mencetuskan laporan polis negatif. Pendengaran itu juga mungkin menjelaskan sama ada status OCI, yang sering dipromosikan sebagai ‘visa seumur hidup tanpa had masuk’, memberikan perlindungan tambahan terhadap pengusiran ringkas—isu yang semakin membimbangkan bagi perniagaan yang bergantung kepada bakat asing yang menetap jangka panjang.