Wysoki Sąd w Bombaju rozpatrzy ponownie zawiadomienie o „opuszczeniu Indii” wobec amerykańskiego obywatela Imrana Khana, podkreślając uprawnienia wynikające z Ustawy o cudzoziemcach.

Sąd Najwyższy w Bombaju wyznaczył na 26 października pilne posiedzenie w sprawie petycji bollywoodzkiego aktora i posiadacza amerykańskiego paszportu, Imrana Khana, który kwestionuje nakaz policji w Mumbaju zobowiązujący go do opuszczenia Indii do 28 października. Zawiadomienie zostało wydane na podstawie artykułów 7(2)(c) i 29 Ustawy o cudzoziemcach z 1946 roku, po tym jak Khan został krótko zatrzymany podczas protestu antyrządowego. Prawnicy Khana argumentują, że decyzja jest „arbitralna, nieproporcjonalna i narusza zasady sprawiedliwości naturalnej”, podkreślając, że aktor mieszka w Indiach od drugiego roku życia, nie ma żadnej kryminalnej przeszłości i zaprzecza udziałowi w nielegalnych zgromadzeniach. Petycja domaga się również wstrzymania toczących się postępowań wyjaśniających, które mogą pozbawić go statusu Overseas Citizen of India (OCI). Sprawa jest uważnie obserwowana przez ekspertów ds. mobilności międzynarodowej, ponieważ stanowi rzadki przypadek sądowej kontroli uprawnień władz do natychmiastowego wydalenia cudzoziemców z powodów bezpieczeństwa. Doradcy prawni zauważają, że te same przepisy były wykorzystywane do wydawania nakazów opuszczenia kraju wobec kilku zagranicznych aktywistów w ostatnich latach, jednak niewielu z nich odważyło się zaskarżyć je w sądzie. Jeśli Sąd Najwyższy orzeknie, że przed wydaniem nakazu opuszczenia Indii konieczne są szczegółowe uzasadnienia i gwarancje proceduralne, może to skłonić Ministerstwo Spraw Wewnętrznych do zmiany standardowych procedur, wzmacniając prawa proceduralne ekspatriantów. Do tego czasu pracodawcy powinni śledzić rozwój sytuacji, upewnić się, że ich zagraniczni pracownicy posiadają ważne rejestracje FRRO oraz doradzać im unikanie zgromadzeń politycznych, które mogą skutkować negatywnymi raportami policyjnymi. Posiedzenie może również wyjaśnić, czy status OCI, często reklamowany jako „dożywotnia wiza bez konieczności uzyskiwania pozwolenia na wjazd”, zapewnia dodatkową ochronę przed natychmiastowym wydaleniem — co jest coraz większym zmartwieniem dla firm zatrudniających długoletnich zagranicznych specjalistów.